«Χωρίς τίτλο», πρόταση εικαστικού έργου για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Κατερίνα Στρατάκου

Πρόταση εικαστικού έργου σε εξέλιξη και συμμετοχικής δράσης για το πρότζεκτ «Ι-όλα ή τίποτα»

Kατερίνα Στρατάκου

Τίτλος:  Xωρίς τίτλο
Υλικό:  Styrofoam – Κόλλα – Θαλάσσιοι χάρτες πολεμικού Ναυτικού – Ακρυλικά –Led- Φουλάρι.
Διαστάσεις: 130 Χ 80 Χ 45cm (ύψος μεταβλητό) 

Ερμαφρόδιτο έργο σε εξέλιξη πού σαν  ιδέα γεννήθηκε  το 2009. Η υλοποίησή του ξεκίνησε το 2017, συνεχίζεται το 2020 με την ευκαιρία της αλληλεπίδρασης και δημιουργίας στον τόπο μας με άλλους.

Αναφορές:
Oικογένεια Χελωνίδες (Ζωολογία-επιστημονική μελέτη)
Χελώνα σύμβολο αιώνιο. Αντιπροσωπεύει τη σταθερότητα, δύναμη, γενναιοδωρία. Κρατούσε στην πλάτη της τη γη διηγούνται μύθοι πολλών ιθαγενών λαών.
Ο βράχος ΟΥΛΟΥΡΟΥ στην Αυστραλία θεωρείται από τους μεγαλύτερους μονόλιθους στον κόσμο και η δημιουργία του, καθώς οι άνεμοι φυσούσαν, συνδέεται με το «Πνεύμα της χελώνας», όπου πραγματοποιούνται ακόμα και σήμερα  μυστηριακές τελετές από τους Αβορίγινες.
Η χελώνες ανήκουν  στην ομοταξία των πρωτόγονων ερπετών, καθοδηγούνται από την όραση (διακρίνουν τα βασικά χρώματα) όσφρηση και κυρίως την ακοή, που βασίζεται σε κραδασμούς υποστρωμάτων.
Έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του τόπου (φιλοπατρία) πέφτουν σε χειμερία νάρκη και γεννούν αυγά. Στη φύση αν εξαιρέσουμε τα αρπακτικά και τον άνθρωπο δεν έχουν άλλους εχθρούς.
Το καβούκι  είναι οστέινο προστατεύει το σώμα από τα εσωτερικά όργανα, σαν ένα θωρακισμένο κλουβί, το οποίο φοράει, φαίνεται σκληρό αλλά δεν είναι πανοπλία.   
Τα πρώτα ζώα που ταξίδεψαν στο φεγγάρι το 1968 και γύρισαν ζωντανά ήταν ένα ζευγάρι χελώνες από τη Ρωσία.
Δεν έχουν φωνητικές χορδές και δόντια αλλά μπορούν να κάνουν δυνατούς ήχους, να γίνουν αδίστακτα αρπακτικά και να επιταχύνουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε.
Γίνονται τρομεροί ανιχνευτές όταν έχουν σεξουαλικές ορέξεις, ζούνε έως 120 χρόνια και το χέλυο έχει χρησιμοποιηθεί ως έγχορδο μουσικό όργανο στην αρχαιότητα.                                                                        Είναι είδος προστατευόμενο.

Προσωπικές σκέψεις:
Μέσα από το  έργο μου θα ήθελα να απευθυνθώ σε ένα κοινό που να μπορέσει να συγκινηθεί, να προσπαθήσει να καταλάβει τους συμβολισμούς, να ενοχληθεί, να δοκιμάσει τα συναισθήματα του και να είναι ενεργητικό.
Να δει την πραγματικότητα με άλλη ματιά και το θετικό αποτέλεσμα προς την κοινότητα μέσα από τη δύναμη των αξιών του διαλόγου, της σκέψης και των έργων τέχνης.
Εμείς φτιάχνουμε γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ δημιουργού και κοινού ώστε να καταφέρουμε το εγώ να γίνει εμείς. Να διορθώσουμε σφάλματα ανθρώπων παρελθόντος χρόνου, είτε από την μία πλευρά, είτε από την άλλη, δεν μπορούμε,  ότι έγινε, έγινε.
Ξεκινώντας λοιπόν, βάζουμε θεμέλια στο καινούργιο με αγνότητα και θετικότητα προς το μέλλον μέσα από την τέχνη, μέσα από την αγάπη μας προς τη φύση και μέσα από την αλληλεπίδραση με την κοινότητα.
Η σχέση τέχνης και κοινωνίας είναι ιδιαίτερα στενή γιατί δημιουργείτε πολιτισμός και ιστορικότητα.

               «Το κλειστό πατζούρι είσαι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει είμαι εγώ»

                                                                                 Οδυσσέας Ελύτης

Όμως ας προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε το υποκείμενο με το αντικείμενο τη σχέση μεταξύ τους και τα συμβολικά νοήματα που εκπέμπουν. Φυσικά ευελπιστούμε να γίνει υλοποίηση της παρουσίασης όλων των έργων στον περιβάλλοντα χώρο του κτήματος, αλλά αν υπάρξει θέμα θα  παλέψουμε για άλλη φιλοξενία.
Το έργο έχει ήδη αποκτήσει για τον εαυτό του, μέσα από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες, ένα παρελθόν από τις εμπειρικές καταστάσεις του covid-19, μια ιστορία χειμερίας νάρκης, που όμως η επιβολή γίνεται συνειδητά από το δημιουργό του και η ένταση της στιγμής της υλοποίησης και της σκέψης χάνεται. Ο χρόνος παγώνει. 
Έτσι ακριβώς μέσα από κοινωνικοπολιτικές σουρεαλιστικές καταστάσεις τολμώ να πω, το κτήμα  Ιόλα πάρα πολλές φορές μη στηρίζοντας το, γίνεται εθισμένος άνθρωπος, ερειπωμένος, κραυγάζοντας  βοήθεια, αναζητώντας την υπόσταση που του πρέπει, σιγά σιγά καταρρέει,  λεηλατώντας το λεκτικά και πρακτικά  χτίζουμε τοίχους στις διόδους της  λάμψης του φωτός και της ελπίδας.                         
Έτσι βεβιασμένα γίνετε απολίθωμα καβούκι μέσα στο καβούκι.
(Ο συγχωρεμένος) ήταν ταξιδιάρης, έξυπνος, κοινωνικός στην ελίτ, αγαπούσε τις τέχνες ως χορευτής, ως μοντέλο, ως συλλέκτης, γοητευτικός, ωραιοπαθής, αλαζόνας, ευκατάστατος, γενναιόδωρος, ζωηρός σαν πολυμήχανος Οδυσσέας.
Και βρήκε την Ιθάκη του σ’ ένα τόπο που γι αυτόν ήταν μαγικός, με πολλά παραδεισένια όνειρα, με πολλά λουλούδια, με πολλά δένδρα και πολλά πουλιά και φίδια και σαύρες και αγαπημένους σκύλους και χελώνες. Φτιάχνει την φωλιά του, την αγαπά  και θέλει να την  χαρίσει όταν φύγει από τη ζωή.
Η  αίσθηση του τόπου τον δένει  με το χώμα, υποκείμενο και αντικείμενο χαράζουν πορεία με ίχνη και  αποτυπώματα, το ένα επάνω στο άλλο.
Το πνεύμα της χελώνας προστατευτικό, το θωρακισμένο σπίτι καβούκι τον αγκαλιάζει, τον κρύβει «Όσα θέλω εγώ να δείτε, θα δείτε». Η χειμερία νάρκη που πέφτει, είναι για λίγο. Οι αισθητικές απολαύσεις τον οδηγούν. Ανιχνεύει για τέχνη, ανιχνεύει συντροφιά, αφουγκράζεται, βλέπει  και με οξυμένη όσφρηση και ισχυρό θέλω, μεταμορφώνεται σε αρπαχτικό  απολαμβάνοντας τις ομορφιές που τον περιβάλλουν.
Ενοχλεί. Η φαντασία της κοινότητας γίνεται υπερρεαλιστικό κίνημα, γκρεμίζουν γέφυρες. Το πνεύμα της χελώνας έχει δύο εχθρούς, τα αρπακτικά πτηνά και τον άνθρωπο.
Το Χέλυο φαίνεται σκληρό αλλά δεν είναι και πανοπλία.
Εξερευνώντας ένας ατέρμονος Σουρεαλισμός ανοίγει νέους ορίζοντες.

«Δεν ισχυριζόμαστε πώς θα διορθώσουμε σφάλματα. Σκοπεύουμε όμως να τους δείξουμε πόσο εύθραυστες  είναι οι σκέψεις»
Αντρέ Μπρετόν

Επιρροές:

Τέχνη της γης και εννοιολόγηση (η ιδέα γεννά την τέχνη) 
Εντροπία: Ο βαθμός αταξίας ενός δυναμικού συστήματος και η δυνατότητα διάσωσης ενός κατεστραμμένου τοπίου.   
Υπερρεαλισμός: Αληθινή λειτουργία της σκέψης χωρίς προκαταλήψεις.

Διάδραση με την κοινότητα:
Καθώς ο θεατής έχει τη δική του προσωπική εμπειρία θα επιχειρήσω – διεκδικήσω μια συνομιλία για το εννοιολογικό πλαίσιο του έργου, τη μελέτη της εξέλιξης, την ψυχή του και το μήνυμα που αφήνει στην σκέψη μας.

1      Θα ζητηθεί να βάλουν χρώματα  με λαδοπαστέλ σε χαρτί κανσόν 20cm.15cm περίπου και αυτό  θα περαστεί με μαύρη τέμπερα, θα σχεδιάσουν μια χελώνα με κάτι αιχμηρό  όπως μπορούν,   και πριν στεγνώσει,   θα το τυπώσουν σε κορμούς δέντρων ή σε όποιο σημείο θέλουν  ώστε το intex αποτύπωμα να ακολουθεί τα βήματα των  πνευμάτων και τη συνέχεια του έργου μου, να μοιραστούν μέρος της ψυχής του. 

2   Με άλλο τρόπο σαν φροτάζ αποτύπωμα χελώνας σε λεπτό χαρτί μόνο με παστέλ σε σημεία. (πάτημα με μολύβι) 3  Κατασκευή ταΐστρας για τα πουλιά με πλαστικά μπουκάλια (άσχετο με το έργο μου, αλλά σχετικό με τη διάδραση μεταξύ μας, το φυσικό περιβάλλον και τα έργα συναδέλφων καλλιτεχνών)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s