«Πωλούνται αυτή τη στιγμή στο Λονδίνο 155 αντικείμενα του Ιόλα – Τι απαντά στο LIFO.gr ο οίκος Sotheby’s», της Χριστίνας Γαλανοπούλου – lifo.gr, 22/05/2017

Η απάντηση του οίκου δημοπρασιών στα ερωτήματα του LIFO.gr, αλλά και στην κινητοποίηση και τις επιστολές διαμαρτυρίας του Δήμου Αγίας Παρασκεύης

Αθόρυβα, χωρίς καμία ιδιαίτερη ανακοίνωση, σήμερα Πέμπτη 25 Μαΐου στις 2 το μεσημέρι- βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο, 155 πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα. 

Έργα τέχνης των σπουδαιότερων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών (Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, και πολλών άλλων), προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα (ολόχρυσες ταμπακέρες, χρυσά ρολόγια, βαρύτιμα περιδέραια, βραχιόλια, διαμαντένια σκουλαρίκια και μανικετόκουμπα, περίτεχνα μπουκάλια, κ.α), αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες φιγουράρουν σε μια μακρά -ωστόσο, καθόλου διαφημισμένη από τον οίκο- λίστα, ως τα αντικείμενα τις δημοπρασίας. 

Οι εκτιμήσεις για τις τιμές στις οποίες θα πωληθούν εκκινούν από τις 400 βρετανικές λίρες (όσο υπολογίζεται ότι θα πιάσει ένα μικρό σχέδιο με μολύβι του Αλέκου Φασιανού ή μία ασημένια κανάτα Tiffany & Co) και φτάνουν στις 200.000 βρετανικές λίρες: πρόκειται για το ακριβότερο κομμάτι της συλλογής Ιόλα και είναι ένα έργο του Βίκτορ Μπράουνερ του 1949.

Pablo Picasso, Minotaure caressant une Dormeuse, 1933. Υπολογίζεται: 25.000 — 35.000 βρετανικές λίρες.

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη περιουσία του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή ή καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal.

Παρά τη δραστήρια παρουσία του οίκου δημοπρασιών στα social media και τη συνέπεια με την οποία παρουσιάζει και προωθεί τις σημαντικότερες δραστηριότητες του στην επίσημη ιστοσελίδα του, τη δημοπρασία της 25ης Μαΐου πρέπει να την αναζητήσει κανείς στη λίστα των λοιπών δημοπρασιών που διεξάγονται τόσο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, όσο και στα άλλα σημεία του πλανήτη που εκπροσωπείται ο Sotheby’s. Και πάλι σε αυτή την υποσελίδα του επίσημου site χρειάζονται ακριβώς 62 λέξεις (!) για να περιγραφεί το εύρος της συλλογής των αντικειμένων που θα βγουν στο σφυρί.

Σε ένα μικρό κείμενο των Sotheby’s για την δημοπρασία, αναφέρεται ότι «το όνομα του Αλέξανδρου Ιόλα αντανακλά τη γνώση της σύγχρονης αγοράς της Τέχνης, η οποία τον αναγνωρίζει ως οραματιστή έμπορο και ως πρωτοπόρο της παγκόσμιας αγοράς τέχνης της εποχή του. Από το 1945 έως το 1976 [ο Ιόλας] φιλοξένησε πολλές εκθέσεις καλλιτεχνών, όπως οι Μαξ Ερνστ, Ρενέ Μαγκρίτ, Δωροθέα Τάννινγκ και αργότερα τους Άντι Ουόρχολ, Νίκι Ντε Σεν Φαλ, Τάκις και Λαλάν στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και στην Αθήνα».

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη οικοσκευή του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή και καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal. 

Niki de Saint Phalle, σχέδιο για αφίσα, 1974. Τιμή εκκίνησης: 2.000 — 3.000 βρετανικές λίρες.

Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η απάντηση του οίκου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης αυτών των αντικειμένων, καθώς βάσει των ερευνών, των ρεπορτάζ και των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα προηγούμενα χρόνια, πρακτικά ελάχιστα πράγματα αξίας από την περίφημη συλλογή Ιόλα χάθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Αν μάλιστα πιστέψει κανείς ανθρώπους που έζησαν στο στενό περιβάλλον του φημισμένου γκαλερίστα και εμπόρου Τέχνης, η περιουσία της βίλας Ιόλα είχε καταγραφεί με προσοχή από την αδελφή του Νίκη Στάιφελ και το σύνολό της πέρασε στα χέρια των συγγενών. Και πάλι, όμως, δεδομένης της επιθυμίας του Αλέξανδρου Ιόλου που ήθελε η περιουσία του να περάσει στα ανά τη χώρα Μουσεία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η στιγμή και η έκταση της λίστας, η οποία παρατίθεται αναλυτικά παρακάτω. 

UPDATE: Πριν από λίγες μέρες το LIFO.gr έλαβε από εκπρόσωπο του οίκου την εξής απάντηση, την οποία και δημοσιεύει αυτούσια.

«Έχουμε λάβει γνώση για τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει αναφορικά με την προέλευση ορισμένων έργων της επικείμενης δημοπρασίας, τα οποία παλαιότερα συμπεριλαμβάνονταν στη συλλογή του Αλέξανδρου Ιόλα. Υπάρχουν σημαντικές παρανοήσεις αναφορικά με την εν λόγω δημοπρασία, τις οποίες θα θέλαμε να διευκρινίσουμε. Οι πρόσφατες προτάσεις του Δήμου Αγίας Παρασκευής σχετικά με την προέλευση των έργων της προκείμενης δημοπρασίας είναι αβάσιμες και μη τεκμηριωμένες. Έχουμε απαντήσει στον δήμο, προκειμένου να διευκρινίσουμε την κατάσταση. Γνωρίζουμε ότι η Βίλα του Αλέξανδρου Ιόλα έχει χαρακτηριστεί από το 1998 ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο, αλλά θεωρούμε ότι αυτό δεν σχετίζεται με τη δική μας δημοπρασία. Επιπλέον, έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι άλλα περιουσιακά στοιχεία έχουν κλαπεί από την Βίλα στο παρελθόν, αλλά ο Οίκος Δημοπρασιών Sotheby’s δεν θα διέθετε ποτέ κάποιο περιουσιακό στοιχείο για πώληση, σε περίπτωση που διατηρούσε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με την προέλευσή του. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκαλύπτουμε λεπτομέρειες για τους πωλητές μας χωρίς τη συγκατάθεσή τους, λόγω των υποχρεώσεων εχεμύθειας και εμπιστευτικότητας που διατηρούμε απέναντι σε όλους τους πελάτες μας. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η κυρία Gauri Agarwal, μέλος του Sotheby’s Private Client Group της Ινδίας, δεν εμπλέκεται στην εν λόγω δημοπρασία, και στη παρούσα φάση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας».

Giorgio de Chirico, La Sponda Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.

Andy Warhol, Alexander The Great, 1982. Υπολογίζεται: 35,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso , Femme regardant par la Fenêtre, 1959. Υπολογίζεται: 12.000 — 18.000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso, L’ÉTREINTE II, 1963. Τιμή: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Le poète et sa muse, 1974. Υπολογίζεται: 35,000 — 45,000 βρετανικές λίρες.
Lucio Fontana, Concetto Spaziale, 1967. Υπολογίζεται: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, εικονογράφηση για το Le rire des poètes (ανθολογία χιουμοριστικών ποιημάτων, Παρίσι, 1969), έργο του 1968. Τιμή πώλησης: 10,000 — 15,000 βρετανικές βρετανικές λίρες.
Jean Hugo (1894 – 1984), Quinze paysages. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Sirènes, si Sirènes! La race des Sirènes est probablement à disparaitre, 1968. Υπολογίζεται: 30,000 — 40,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Constellation, 1952. Τιμή: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Vassilis Fotopoulos (Βασίλης Φωτόπουλος), Άτιτλο. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Παπαβασιλείου, Eta’ del Neutro. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Carte per le Grandi Manovre del 1893. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Espace Interieur. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Νεκρή Φύση με Φρούτα, Ποτήρι και Μπουκάλι. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Χρυσά Τετράγωνα. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Salvador Dalí, Les Bras de Dalí, ζευγάρι φωτιστικών, Τιμή: 15,000 — 20,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Κονσόλα, 1970. Τιμή: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Τραπέζι, 1971. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
William Copley, They Laughed When I Sat Down Tο Play. Τιμή: 25,000 — 35,000 βρετανικές λίρες.
Claude Lalanne, ζευγάρι ασημένιων διακοσμητικών. Τιμή: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Sweet SEXY Clarise. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Dear Diana. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Rain. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, The Key to the Treasure. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Eventail Japonais. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Michael Tombros, Γλυπτική Μορφή, 1955. Τιμή: 100 — 150 λίρες.
Henri Matisse, La Robe d’ Organdi, 1922. Υπολογίζεται: 3,000 — 4,000 λίρες.
James Talmage White, Ναός του Ολυμπίου Διός, 1879. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο με το κουστούμι ενός βοσκού για την όπερα Orfeu του Cristoph Willibald Glück. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο για τα σκηνικά της όπερας Orfeu του Cristoph Willibald Glück, 1971. Τιμή: 12,000 — 18,000 λίρες.
Victor Brauner, Polarization, 1949. Υπολογίζεται: 150,000 — 200,000 λίρες.
Pavlos (Διονυσόπουλος), Δέντρο. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέκος Φασιανός, οι Περαστικοί, 1962. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Βαλίτσες. Τιμή: 20,000 — 30,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, La Cabina nei Bagni Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Nue couchée, 1965. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
François-Xavier Lalanne, Oiseau Blue. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Frieze. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Άτιτλο. Τιμή: 100 — 150 βρετανικές λίρες.
Roberto Matta, Coigitum, 1975. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Σινιάλο. Υπολογίζεται: 30,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Eliseo Mattiacci, Planets. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Jean-Pierre Raynaud, Nineau cm, 1970. Τιμή: 1,500 — 2,500 λίρες.
Γιάννης Τσαρούχης, Προμηθέας, 1965. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Κατασκευή, 1982. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Κάλτσες, 1971. Τιμή: 15,000 — 20,000 λίρες.
Βασιλάκης Τάκης, Portfolio. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Μωραΐτης, Πέτρος, 1970. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Λυρικά. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Carlo Ramous, Quattro racconti / Quattro incisioni, 1969. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Last night I had a dream. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What do you like about me? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Our love was a beautiful flower. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What Shall I Do? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 4 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα από έκθεση του Πανιάρα στην Iolas Jackson Gallery,αφίσα Φασιανού από την Galerie Iolas, ένα πόστερ του Max Ernst από την Alexandre Iolas και πόστερ της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από την Galerie Iolas, με τον κατάλογο της έκθεσης του Τσόκλη από την Iolas Galerie Zoumboulakis). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 5 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από τη Galerie Iolas, αφίσα Φασιανού από την Alexandre Iolas, αφίσα του Γκίκα από την Iolas Galerie Zoumboulakis και αφίσα από έκθεση των Braque, Dali, Ernst, De Chirico, Leger, Mattisse, Modigliani, Picasso και αφίσα του Max Ernst από την Alexandre Iolas). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες
Αλέκος Φασιανός, Άντρας σε Ποδήλατο. Υπολογίζεται: 300 — 400 βρετανικές λίρες.
Giorgio de Chirico, Teseo, 1970. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Lieux Communs, Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Kirk Stieff Corporation, Baltimore, ασημένια μαχαιροπήρουνα (147 τεμ.). Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
A. Codognato, Venice, 12 διακοσμητικά πιάτα. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
M. Fred Hirsch Co., Inc., New Jersey, Σερβίτσια καφέ και τσαγιού. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Harlbux, Paris, Δύο ασημένιες πιατέλες, περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, Κανάτα, 1906.Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, δύο μεγάλα επιτραπέζια φωτιστικά, 1891-1902. Υπολογίζεται: 10,000 — 15,000 βρετανικές λίρες.
Philippe Metayer, Amsterdam, Επιθαλάμιο, 1732. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, Ανάγλυφο με δείπνο και μουσική σκηνή, 17ος αιώνας. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Ιταλία, πλακέτα με τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, πιθανότατα του 20ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Πέρσης πολεμιστής στο άλογό του, πιθανότατα έργο του 17ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, σεκρετέρ. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, καναπές, τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες, 1810. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τραπέζι, 19ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Βόρεια Γερμανία, εξάπτυχο χώρισμα, μέσα του 18ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικός καθρέπτης, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Σκαραβαίος, ο καλλιτέχνης υπογράφει ως P. A. G, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Βάτραχος, αγνώστου καλλιτέχνη, μέσα 20ου αιώνα. Τιμή: 600 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Qajar, Περσία, αραβική καμήλα (δρομάς), περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Augsburg, Γερμανία, ζευγάρι Αγίων, 1720. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Christian Welmeer (1742 – 1814), κλασική φιγούρα με σκύλο, 1780. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, σταυρός από κεχριμπάρι και χρυσό με ρουμπίνια και διαμάντια, μέσα 18ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, βάζο με αραβουργήματα, 17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 5,000 — 7,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, κούπα με κεφάλια δράκων, 16ος/17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικές καρέκλες Fauteuil , τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, καρέκλα, 18ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τρεις καρέκλες Fauteuils. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες Fauteuils. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Αγγλο -Ολλανδικός καθρέπτης, 19ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, βοηθητικό τραπέζι, τέλος 18ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ρωσία, κουτί για παιχνίδια, 19ος αιώνας. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Louis Vuitton. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, κουτί, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, κοσμηματοθήκη, 1840. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί, 1791-1818. Τιμή: 3,500 — 4,500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Cartier, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 4,000 — 5,000 λίρες.
Ιταλία, ταμπακιέρα, 1960. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Van Cleef & Arpels, ταμπακιέρα με ρουμπίνι, 1960s. Υπολογίζεται: 7,000 — 9,000 λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,500 — 5,500 βρετανικές λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 800 — 1,200 λίρες.
Κοσμήματα για μαλλιά, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 700 — 900 βρετανικές λίρες.
Σκουλαρίκια, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Περιλαίμιο με αμέθυστο και διαμάντια. Τιμή: 7,000 — 9,000 βρετανικές λίρες.
Περιλαίμιο με ζαφείρι. Υπολογίζεται: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κοσμήματα με μαργαριτάρια. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Cartier, διαμαντένια μανικετόκουμπα. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Κουτί με κρύσταλλο, όνυχα και διαμάντια, Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1.000 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με σμάλτο και ρουμπίνι. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Κρεμαστός σταυρός από γρανάτη και ορυκτό κρύσταλλο. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες.
Jaeger-LeCoultre, χρυσό, τετράγωνο ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Universal Geneve, χρυσό ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Vacheron & Constantin, ρολόι τσέπης με διαμάντια και λευκόχρυσο. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Κουτί για χάπια. Τιμή:1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Shirvan Karagashli, Ανατολικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Moghan Kazak, Νοτιοδυτικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Kirman Lavar, Νοτιοανατολική Περσία, χαλί. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κινέζικο βάζο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Κίνα, Κάθισμα για κήπο, ύστερη περίοδο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κηροπήγια. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Mara Karetsos, κηροπήγια. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Βάζα Japonisme, μάλλον Baccarat, τέλος του 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Τοπίο. Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Eugene Berman, Ρωμαϊκή Πύλη, 1959. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Άτιτλο. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Κολόνα, 1965. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Σουηδία, βάζο, αρχές 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κιονόκρανα, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Σφαίρες. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Γυμνό, 1925. Υπολογίζεται: 8.000 — 12.000 λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Πιθανότατα Ιταλία, αγαλματίδιο Αγίου, περ. 1700. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Αρκτικός ωκεανός, δύο χαυλιόδοντες από φάλαινα ναρβάλ. Υπολογίζεται: 15,000 — 25,000 βρετανικές λίρες.

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/articles/arts_articles/143369/poloyntai-ayti-ti-stigmi-sto-londino-155-antikeimena-toy-iola-ti-apanta-sto-lifo-gr-o-oikos-sotheby-s, τελευταία πρόσβαση 20/09/2020

O Δήμος Αγίας Παρασκευής ζητά την απόσυρση των αντικειμένων Ιόλα από τη δημοπρασία Sotheby’s στο Λονδίνο, lifo.gr – 17/05/2017

Μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του LIFO.gr, ο δήμαρχος Γιάννης Σταθόπουλος παρεμβαίνει πριν τη δημοπρασία της 25ης Μαϊου

Ένα από τα περιουσιακά στοιχεία του Ιόλα που θα δημοπρατηθούν στους Sotheby’s και προέρχεται από άγνωστη πηγή. Ο οίκος δημοπρασιών, αν και έχει δεσμευθεί ότι θα απαντήσει σχετικώς, μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κάποιο σχόλιο

Να αποσυρθούν τα 155 έργα τέχνης και πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα, που πρόκειται να βγουν σε δημοπρασία, την Πέμπτη 25 Μαΐου, ζητάει από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο, ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος, μέχρι να διερευνηθεί η καταγγελία για κλοπή τους. Ο Δήμαρχος στη σχετική επιστολή του προς τους Sotheby’s ζητάει επίσης τη γνωστοποίηση στοιχείων των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων τέχνης. Το πλήρες περιεχόμενο της επιστολής του Δημάρχου έχει ως εξής:

O δήμαρχος Αγίας Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος

«Αξιότιμε/ η κύριε /κυρία, Κατ’ αρχήν, σας ενημερώνουμε ότι η οικία του Αλεξάνδρου Ιόλα («Βίλλα Ιόλα»), στην Αγία Παρασκευή Αττικής, προάστιο της Αθήνας, όπου φυλασσόταν και εκτίθετο η συλλογή των έργων τέχνης του, έχει χαρακτηρισθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού, το έτος 1998, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Με βάση τα καταγγελλόμενα στο Δήμο Αγίας Παρασκευής, έχει υποβληθεί μήνυση κατά αγνώστων ενώπιον των Εισαγγελικών Αρχών για κλοπή έργων τέχνης και αντικειμένων που φέρεται ότι βγαίνουν σε δημοπρασία. Παρακαλούμε να μας γνωστοποιήσετε εγγράφως τα στοιχεία των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων και αντικειμένων. Επιπροσθέτως, παρακαλούμε όπως αποσύρετε τα ως άνω έργα τέχνης μέχρι να διερευνηθεί από την Ελληνική Αστυνομία και τις Εισαγγελικές Αρχές σε συνεργασία με εσάς η ως άνω αναφερόμενη υπόθεση κλοπής τους

Παρακαλούμε να μας γνωστοποιήσετε εγγράφως τα στοιχεία των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων και αντικειμένων. Επιπροσθέτως, παρακαλούμε όπως αποσύρετε τα ως άνω έργα τέχνης μέχρι να διερευνηθεί από την Ελληνική Αστυνομία και τις Εισαγγελικές Αρχές σε συνεργασία με εσάς η ως άνω αναφερόμενη υπόθεση κλοπής τους. Το παρόν κοινοποιείται στο Υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να προβεί στις δέουσες ενέργειες».

Σημειώνουμε ότι στη μακρά λίστα της δημοπρασίας συμπεριλαμβάνονται έργα μεγάλων καλλιτεχνών όπως οι Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα, αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες. Δεδομένων των πολλών ερωτημάτων για την τύχη των αντικειμένων της βίλας Ιόλα στην Αγία Παρασκευή, αλλά και των καταγγελιών για κλοπή η απάντηση του οίκου στο ερώτημα του Δημάρχου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης των προς δημοπράτηση αντικειμένων αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 

Ας σημειωθεί ότι το θέμα ανακίνησε πριν από μερικές μέρες το Lifo,gr, αναμένοντας ακόμη μία απάντηση από τον γνωστό οίκο δημοπρασιών στο Λονδίνο, κυρίως για το θέμα της προέλευσης των αντικειμένων της συλλογής… 

Ένα από τα έργα του Ιόλα που θα δημοπρατηθούν στους Sotheby’s και προέρχεται από άγνωστη πηγή. Ο οίκος δημοπρασιών, αν και έχει λάβει σχετική ερώτηση για την προέλευση και τους ιδιοκτήτες των αντικείμενων που θα βγουν σε δημοπρασία, μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κάποιο σχόλιο

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/now/culture/145092, τελευταία πρόσβαση στις 20/09/2020

«Κλεμμένα κάποια από τα αντικείμενα της συλλογής Ιόλα που βγαίνει σε δημοπρασία από τον Sotheby’s», της Χριστίνας Γαλανοπούλου – ligo.gr, 18/05/2017

Μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του LIFO.gr ο δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, Γιάννης Σταθόπουλος μιλά για το αίτημα απόσυρσης προς τον οίκο δημοπρασιών και όσα σχεδιάζει να κάνει η δημοτική αρχή.

Εν γνώσει της υπουργού Πολιτισμού, Λυδίας Κονιόρδου και σε συνεννόηση μαζί της, απεστάλη την Τρίτη και προς τον οίκο δημοπρασιών Sotheby’s στο Λονδίνο η κατεπείγουσα επιστολή του Δήμου Αγίας Παρασκευής για την απόσυρση από δημοπρασία που θα διεξαχθεί σε λίγες μέρες, λίστας πολύτιμων αντικειμένων της περίφημης συλλογής Ιόλα.

Ο δήμαρχος Αγ. Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος

Όπως αποκάλυψε στο LIFO.gr ο Δήμαρχος, Γιάννης Σταθόπουλος, το γεγονός ότι ανάμεσα στα 155 τεμάχια της λίστας φιγουράρουν και αντικείμενα, τα οποία εδώ και χρόνια είχαν δηλωθεί ως κλαπέντα –από τις ληστρικές επιθέσεις στη Βίλλα Ιόλα στην Αγία Παρασκευή- καθιστά ακόμη πιο επιτακτική μία απάντηση από τους αρμόδιους του οίκου, για την προέλευση τους και τους πρότερους ιδιοκτήτες τους, που μετά την 25η Μαΐου, θα βρίσκονται κατά εκατομμύρια βρετανικές λίρες πλουσιότεροι.

Μεταξύ αυτών των αντικείμενων και οι περίφημες στήλες Τοσκάνης, οι οποίες, βάσει των εκτιμήσεων των ανθρώπων του Sotheby’s υπολογίζεται ότι θα «χτυπήσουν» από 4.000 έως 6.000 βρετανικές λίρες, καθώς και ο μαρμάρινος λέοντας που αποσπάστηκε από την έπαυλη, που εκτιμάται ότι θα αγγίξει τις 2.000 με 3.000 βρετανικές λίρες.

«Χωρίς να έχουμε λάβει ακόμη καμία απάντηση από τον οίκο, άλλωστε μόλις προχθές απεστάλη το αίτημα μας και κατόπιν του δικού σας δημοσιεύματος και της έκτασης που πήρε στον Τύπο, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ή να κάνουμε εικασίες για τους ιδιοκτήτες αυτών των αντικειμένων. Ωστόσο, εγώ ο ίδιος μπορώ να πω ότι μέχρι το τέλος, ακόμη και με όλη αυτή την κακοποίηση σε όλη την έκταση του εσωτερικού της έμπαινε κόσμος κάτι για να αποσπάσει. Μέχρι προ δεκαετίας ακόμη που είχα βρεθεί στο υπόγειο της βίλας, εκεί που βρισκόταν η μνημειώδης γκαρνταρόμπα του Αλέξανδρου Ιόλα, ακόμη και όταν είχε γεμίσει με νερά, είχε βρεθεί ότι είχαν αφαιρέσει το εσωτερικό της. Και βιβλία, ακόμη και κατεστραμμένα είχαν πάρει», λέει ο κ. Σταθόπουλος.

Ο ίδιος θυμάται –και γι’ αυτό εικάζει ότι τα χέρια στα οποία ανήκαν προηγουμένως αυτά τα αντικείμενα ίσως να ήταν και συγγενικά- πριν από χρόνια τις κουβέντες του με τον πρώην δήμαρχο Αγίας Παρασκευής, Λεονάρδο Χατζηανδρέου να του αφηγείται τον τρόπο με τον οποίο μετά τον θάνατο του μαικήνα των τεχνών, είχε εισβάλλει στο γραφείο του η αδελφή του Ιόλα, Νίκη Στάιφελ, δίνοντας του ένα κουτί και αναφέροντάς του με μνημειώδες ύφος: «Εδώ βρίσκεται η στάχτη του Γιόλα (sic)». Όμως, όπως αναφέρει, ακόμη και αυτή η μακρά λίστα δεν είναι παρά ένα τμήμα μόνο των αντικειμένων που βγήκαν –με κανονικό πλιάτσικο- εκείνο τον καιρό από την έπαυλη, γεγονός που σημαίνει ότι ίσως η δημοπρασία των επόμενων ημερών να είναι μόνο η αρχή.

Εδώ και καιρό, μετά από οδηγίες της πολεοδομίας και μηνύσεις κάπως έχει περιφραχθεί η έκταση, στην οποία κάποτε δέσποζε το αρχοντικό του Ιόλα. Στις 7 Ιουνίου –οπότε και συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατό του, η δημοτική αρχή ετοιμάζει εκδηλώσεις και όπως εξηγεί ο κ. Σταθόπουλος βρίσκεται σε καλό δρόμο για την εξαγορά της έκτασης, με στόχο στην πορεία να αξιοποιηθεί με τρόπο που κάπως, έστω στο ελάχιστο, να εκπληρώνει την τελευταία επιθυμία του ιδιοκτήτή της. Να δημιουργηθεί, δηλαδή, ένας χώρος που θα τιμά την αγάπη του για τις τέχνες και τους ανθρώπούς τους. Ενδεχομένως, κι αν μέχρι τότε υπάρξουν εξελίξεις μετά το αίτημα απόσυρσης των αντικειμένων από τη δημοπρασία, με κάποια από τα αντικείμενα αυτά να κάνουν την αρχή, στην αναβίωση, έστω και κατ’ ελάχιστο, εκείνου που κάποτε υπήρξε αυτή η έπαυλη.

Μέχρι τότε –ίσως- έχουν προκύψει από τον οίκο δημοπρασιών Sotheby’s μερικές ικανοποιητικές απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο τα αντικείμενα αυτά περιήλθαν στη διάθεσή του και εφ’ όσον βάσει των μαρτυριών και των νομικών κινήσεων της δημοτικής αρχής, τουλάχιστον δύο από τα αντικείμενα αυτά φέρονται ως προϊόντα κλεπταποδοχής….

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/articles/arts_articles/145144, τελευταία πρόσβαση στις 20/09/2020

Βερινία Μάνθου – πρόταση εικαστικού έργου για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα»

Μάνθου Βερινία – Project: Ι-όλα ή τίποτα.
Η πρότασή μου αφορά εικαστικό έργο που ασχολείται πάνω σε δύο άξονες οπτικής και κατά συνέπεια συναισθηματικής αντίληψης.
Ο πρώτος άξονας έχει να κάνει με την οπτική του Ιόλα απέναντι στην τότε κοινωνία. Το πώς έβλεπε δηλαδή, ο ίδιος, μέσα από το παράθυρό του, τους περίοικους. Το πώς έβλεπε την στάση τους, απέναντί του, όσον αφορά τις συνθήκες που διαμόρφωναν, ακόμα και από την ίδια την στάση του σώματος τους. Ο δεύτερος άξονας, έχει να κάνει αντίστοιχα με την κοινωνία η οποία περιθωριοποιεί τον Ιόλα (όντας μια κοινωνία πατριαρχική και συντηρητική) αλλά ταυτόχρονα θέλει να «κοιτάξει» μέσα από το παράθυρό του τροφοδοτώντας τα κουτσομπολιά της εποχής.
Άρα το έργο μου θα έχει να κάνει με την λεπτή εκείνη, αόρατη (στο έργο δεν θα είναι) γραμμή που ορίζει το μέσα και το έξω. Την οπτική του Ιόλα αλλά και την οπτική της κοινωνίας ταυτόχρονα.
Με αυτόν τον τρόπο θα δώσω την δυνατότητα στον θεατή να μπει ο ίδιος τόσο στην θέση του Ιόλα, όσο και στην θέση ενός πολίτη που παρακολουθεί απ έξω αυτή την προσωπικότητα. Δηλαδή θα ήθελα ο θεατής μου να βιώσει συναισθήματα υπεροχής – όντας ιδιοκτήτης μιας υπεροχής βίλας, ταξικής διαφοροποίησης όντας άνθρωπος μορφωμένος και πολυταξιδεμένος, βρισκόμενος σε ένα προάστιο της Αθήνας- ταυτόχρονα με συναισθήματα αποκλεισμού, περιθωριοποίησης και υποβιβασμού από την δομή της τότε κοινωνίας.
Ο ίδιος ο θεατής μπορεί πολύ εύκολα να περάσει στον αντίποδα, να θαυμάσει το οικοδόμημα ως εξωτερικός παρατηρητής και να φανταστεί στιγμές πλούτου και αίγλης. Την ίδια στιγμή που θα προσπαθήσει να κοιτάξει αδιάκριτα και να προσπαθήσει να αποδομήσει όλη την προσωπικότητα του Ιόλα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά έργου: τελάρο χαρτιού πλαισιωμένο σε παράθυρο της οικίας. Με ανοίγματα διαφόρων μεγεθών.

φωτογραφία από έργο αντίστοιχης τεχνικής της Β. Μάνθου.

Anna Tsouloufi in Transleat me, 2009

Άννα Τσουλούφη-Λάγιου –Eπικαλύπτοντας και ΑποκαλύπτονταςΤυφλή οργή! Μαύρο Πανί (από τα μάτια στο λαιμό μέχρι και τη κοιλιά μου)
Για να κάνω το έργο Επικαλύπτοντας και Αποκαλύπτοντας παίρνω σαν σημείο εκκίνησης την κατάσταση της κατάποσης ενός ξένου σώματος – την προσφορά της Μάρβα Αρσανιός- και του ξεράσματος του μη χωνεμένου φαγητού -υλικό το οποίο προσπαθώ να οικειοποιηθώ ξανά και ξανά μέσα από κάθε δράση που κάνω, δηλαδή τις κουρτίνες που η Μάρβα απαλ-λοτρίωσε από το ξενοδοχείο Κάρλτον στην Βηρυτό, και μου έστειλε με το ταχυδρομείο. Μεταφράζω το κύριο σημείο της παρέμβασής μου στη δουλειά της Μάρβα σε πρακτική επανακαθορισμού της φύσης των παραπε-τασμάτων. Μετατρέπω τις κουρτίνες σε πραγματικά αλλά και σε συμβολικά αντικείμενα τοποθέτησης ορίων, είτε μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου, είτε σαν εναπομείναντα αντικείμενα κουλτούρας της νεωτερικότητας, τοποθετημένα ή παραγόμενα σε τόπους και από τόπους που πλέον αποτελούν σύγχρονα μνημεία και μοντέρνα ερείπια, που χαρακτηρίζουν τις δύο Μεσογειακές Πόλεις. Φωτογραφίζω τρία σημεία που σχετίζονται άμεσα με τις κουρτίνες, σε τρεις διαφορετικές μεριές της Αθήνας που χαρακτηρίζονται από νεωτερικά στοιχεία της μεταφορντιστικής περιόδου του καπιταλισμού: στον Πειραιά, το εργοστάσιο υφασμάτων ΑΙΓΑΙΟΝ (κατεξοχήν τόπος παραγωγής και σήμα κατατεθέν μιας εποχής που ανθούσε η οικονομία, τώρα παρατημένο στην εγκατάλειψη, μεγαλοπρεπές μέσα στην αίγλη που αποπνέει το αρχιτεκτόνημα από τόνους μπετόν αρμέ), στην Αγία Παρασκευή, το εσωτερικό του σαλονιού της Βίλας του Αλέξανδρου Ιόλα (ένας «σύγχρονος Παρθενώνας», σύμβολο της χλιδής και της υπερβολής του υλικού πλούτου και της μοντέρνας τέχνης, που σχετίζεται πιο άμεσα με το ξενοδοχείο Κάρλτον), το κτήμα Τσαλαβούτα στην πρώην βιομηχανική ζώνη του Περιστερίου (ένα κενό οικόπεδο και χώρος πρασίνου, που ενώ αποτελεί ιδιωτικό χώρο νομικά, χρησιμοποιείται σαν δημόσια, κοινόχρηστη περιοχή της γειτονιάς μας), περιοχή που αλλάζει και από χώρο εργασίας της εργατικής τάξης, τώρα πια, σιγά-σιγά εξωραΐζεται και αποκτά χαρακτήρα αστικής κατοίκησης. Παρόλο που τα παραπετάσματα από τη φύση τους επικαλύπτουν, σε αυτή την περίπτωση μεταφορικά αποκαλύπτουν την σε διαμόρφωση ταυτότητα των τριών διαφορετικών περιοχών της Αθήνας που προσπαθώ να αγκαλιάζω με τον φωτογραφικό φακό. Τα παραπετάσματα επαναδραστηριοποιoύν τους τόπους με αυτόν τον τρόπο, μεταφέροντας τα στον εκθεσιακό χώρο, δίνοντας έμφαση στις ιδιαιτερότητές τους.Τελευταία και πιο σημαντική παρέμβαση στο έργο της Μάρβα είναι η γλυπτική εγκατάσταση «Τυφλή οργή! Μαύρο Πανί (από τα μάτια στο λαιμό μέχρι και τη κοιλιά μου)» που συνοδεύει το έργο ανιμέισιον της Μάρβα «I ‘ve heard stories I – Nora Says» για τον βίαιο φόνο που συνέβη στο ξενοδοχείο Κάρλτον, ένα καθαρά αφηρημένο εικαστικό έργο τοποθετημένο στον εκθεσιακό χώρο αυτούσιο. Αυτή η γλυπτική εγκατάσταση που χρησιμοποιεί τις ίδιες κουρτίνες, ίσως να αποτελεί την μεταφορά της σεξουαλικής ενέργειας που εκλύεται μέσα μας κατά τη διάρκεια έντονου θυμού που μας κάνει τρελούς, τυφλούς από οργή, ή αλλόφρονες σε κάθε περίπτωση. Μεταφρασμένη, αυτή η ενέργεια μπορεί να καταλήγει να είναι η αναπαράσταση μιας εκσπερμάτωσης, μιας λίμνης δακρύων, ενός καταρράκτη, ή απλά της έκλυσης ενός χείμαρρου εσωτερικής ενέργειας. Σημ. Η δράση στην Βίλα Ιόλα έχει την αρχή της στην κινητοποίηση της Ομάδας Φιλοπάππου της οποίας και είμαι μέλος, πάνω στο ζήτημα Ιόλα για το οποίο έχουμε ξεκινήσει έρευνα εδώ και ένα χρόνο, και αποτελεί ένα κομμάτι αυτής της ενεργοποίησης.
  Anna Tsouloufi-Lagiou –Overlay and DisplayMad Anger-Black Cloth (from the Eyes to the Throat and my Belly)   The main point of my intervention Overlay and Display, in Marwa Arsanios’ work is the idea of recuperating and re-appropriating the removed curtains from Carlton Hotel, and using them both as actual and symbolic limit between private and public space, as well as a moderni-zation artifacts characterizing modern monuments of the two Mediterranean cities.I photograph three different locations around the city of Athens, which in my opinion, are directly connected to the curtains, each one of them in its own special way: the textile factory of AIGAION in Phaliro (an original place of manufacturing curtains, and now days an industrial modern monu-ment), the Alexandros Iolas Vila located at Agia Paraskeyi (another modern monument mostly in the same concept as Carlton Hotel, representing luxury and reach bourgeois life, being the «modern Parthenon» a symbol of modern art as well), the Tsalavouta field (an empty field and free, green space, which while being private according to low, is in use by the locals as n open space) located in the ex industrial area at Peristeri, now novo residential area. Although the curtains overlay by their nature, in this case reveal the transforming identity of the three different city areas of Athens, reenacting these three locations, emphasizing their specificities.The sculptural installation Mad Anger! Black Cloth (from the Eyes to the Throat and my Belly), is an abstract work of art exhibited at the indoor space, which accompanies Marwa Arsanios’ animation «I ‘ve heard stories I – Nora Says», about the cruel murder that happened at Carlton hotel. This sculptural installation may be the metaphor of the sexual energy that explodes inside us and can drive us either mad or insane and illogical in any case. Translated it may be ending up to be the representation of a stream, an ejaculation, Alice’s pool of tears in some other Wonderland, or just simply of an inner wild flow of energy that comes out in such cases. The point to this whole process to connect the idea of cannibalism and eating has been in the tryout to «consume» and reappropriate a completely new type of material, another body (of work) without the knowledge of its special characteristics. I throughout and consume again and again the material metaphorically by activating a place each time.

Note: the action that takes place in Iolas’ Vila is for the purpose and within the frame of the activities of the Filoppapou Team which I am member, which is activated on the issue Iolas since one year now        

Τις φωτογραφίες συνοδεύει το παραληρηματικό κείμενο της Ταξιαρχίας Verpeilt:

Τα εγκαταλειμμένα εργοστάσια, τα βομβαρδισμένα κτίρια, οι μικρές βιοτεχνίες, τα αυθαίρετα σπίτια, οι αποθήκες, τα τηλεοπτικά στούντιο, οι λεηλατημένες βίλες… Στον Πειραιά της ανθούσας βιομηχανίας μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80, στη Βηρυτό τη σπαραγμένη από τον εμφύλιο πόλεμο και τη σύγκρουση της Χεζμπολά με τον ισραηλινό εισβολέα, στο Περιστέρι, δίπλα από τον τέως ποταμό Κηφισό και σήμερα δρόμο υψηλής κυκλοφορίας, στην Αγία Παρασκευή, προάστιο των ανερχόμενων μεσαίων στρωμάτων της δεκαετίας του ’80 και του ’90… Τα ερείπια της αποβιομηχάνισης, των μαχών, του μικροαστικού ονείρου, του καλλιτεχνικού παραληρήματος… παράθυρα που χάσκουν, σίδερα που προεξέχουν, οπλισμένο σκυρόδεμα, γκράφιτι, ξερά δέντρα, σκόνη, ακαθαρσίες, άνθρωποι και μηχανήματα που πηγαινοέρχονται νευρωτικά… Κλωστοϋφαντουργία «Αιγαίον», από το 1924 ένα από τα «καμάρια» του Πειραιά, αλυσίδα παραγωγής, εργατικοί αγώνες, οικογένεια Καρέλα, Εθνικός, κουρτίνες και υφάσματα για ευρεία κατανάλωση μιας μικροαστικής τάξης που προσπαθεί με το λευκό να κρύψει το συνήθως μαύρο και ενίοτε γκρίζο μιας ζωής που περνά από μεσοπολεμική κρίση, κατοχή, εμφύλιο, χούντα, μεταπολιτευτικές ελπίδες, απογοητεύσεις της «Αλλαγής»… Βηρυτός, το άλλοτε Παρίσι της Ανατολής, Φατάχ, Σάμπρα και Σατίλα, Μαρωνίτες, Σουνίτες, Δρούζοι, πολιτοφυλακές, παγιδευμένα αυτοκίνητα, γειτονιές χωρισμένες, Χεζμπολά, ισραηλινοί βομβαρδισμοί, με τις πολύχρωμες κουρτίνες των πολυτελών ξενοδοχείων να προσπαθούν να κρύψουν την απόγνωση επιλογών, αυταπατών, μίσους, ανέχειας, πλουτισμού, οραμάτων και διαψεύσεων… περιοχή Τσαλαβούτα, Περιστέρι, δίπλα στο ποτάμι που δεν υπάρχει πια, τώρα η άσφαλτος μεταφέρει εμπορεύματα, αυτοκίνητα, μηχανές, φορτηγά, το παν στον ύστερο καπιταλισμό η κυκλοφορία και μάλιστα όσον το δυνατόν ταχύτερη, τηλεοπτικά στούντιο, αποθήκη χονδρεμπορίου βιβλίων, μικρές βιοτεχνίες ενίοτε και μεταναστών που μικροαστικοποιούνται με γοργούς ρυθμούς, αυθαίρετα τώρα πια νομιμοποιημένα μιας εργατικής τάξης άλλοτε περήφανης, συγκρουσιακής και τώρα καθισμένης στην τηλεόραση να περιμένει κάποιους άλλους (ποιους άραγε;) να βγάλουν το φίδι από την τρύπα… Βίλα Ιόλα, υψηλή τέχνη και αρχαιοελληνικό μεγαλείο, ένας πλάνητας, sui generis ατζέντης, που παίζει στο χρηματιστήριο της τέχνης ακριβώς την εποχή κατά την οποία η τέχνη γίνεται μαζικό προϊόν και μπαίνει στα σπίτια μιας μεσαίας τάξης καθαρής, υγιούς, χαρούμενης, που δεν διστάζει από τη μια πλευρά να αρπάζει και να ιδιοποιείται όποτε της δίνεται ευκαιρία οτιδήποτε θεωρεί πολύτιμο, ενώ από την άλλη κραυγάζει για τα λεηλατημένα μάρμαρα της κάθε άλλο παρά δικής της αρχαιότητας… Οι κουρτίνες κρύβουν ένα φτωχικό μέσα που το φωτίζει η τηλεόραση, από ένα σκουριασμένο και σκονισμένο έξω που το διαπερνούν τα γαυγίσματα των αδέσποτων σκύλων, τα ουρλιαχτά των απεγνωσμένων παιδιών, οι κόρνες των αυτοκινήτων, οι ήχοι των κινητών τηλεφώνων, το βουητό της λεωφόρου και των κλιματιστικών… Ο πόλεμος της αλλαγής παραγωγικού μοντέλου χάθηκε για μια ακόμη φορά προς όφελος των αφεντικών, ο μεταφορντισμός της ευελιξίας και της επισφάλειας κυριαρχεί στην ελληνική παραγωγική διαδικασία, η «ψωροκώσταινα» που εκμεταλλεύεται χιλιάδες μετανάστες, που επενδύει στα βαλκάνια, εκεί φτιάχνει τώρα πια τα μεγάλα εργοστάσια, αρκετά «παράδοξα» όχι στο βομβαρδισμένο και χάσκων Σαράγεβο, ποιος θυμάται τον εργοστασιακό συνδικαλισμό της δεκαετίας του ’70, ίσως ούτε η γερασμένη άκρα αριστερά, στον Πειραιά κυριαρχεί τώρα πια το λιμάνι με τον τουρισμό του, τα κότερα, τις high class ψαροταβέρνες, μόνο στο Πέραμα οι δολοφονίες των εργατών στο βωμό του φθηνού κόστους θυμίζουν πως ναι, υπάρχει ακόμη εκμετάλλευση και υπεραξία, ενώ στην Τσαλαβούτα το σημερινό πρότυπο είναι η αειθαλής «ντίβα» γεμάτη πλαστικό που η φωτογραφία της «κοσμεί» την είσοδο των στούντιο του Extra Channel, ο «Απόλλων» που διακινεί σαν ο ήρεμος θεός της τάξης το εμπόρευμα βιβλίο, οι μικρές βιοτεχνίες που οι ιδιοκτήτες τους ονειρεύονται το νέο Πόρσε Καγιέν και οι μετανάστες δούλοι τους το παιχνίδι κρίκετ του κυριακάτικου απογεύμα-τος στο αυτοσχέδιο γήπεδό τους μέσα στα σκουπίδια, οι σχιζοειδείς έλληνες προλετάριοι του 21ου αιώνα που δείχνουν με υπερηφάνεια αλλά και με άγχος τις πιστωτικές κάρτες, ενώ άλλοτε κράδαιναν με τιμή αλλά και φόβο τη συνδικαλιστική ή την κομματική ταυτότητα, τα μικρά διάφανα πάρκα που τα ελάχιστα δέντρα τους περιβάλλονται από τσιμέντο, αυτό το ίδιο τσιμέντο που επιβλητικό, ανίκητο, αποτελεί το βασικό και αδιαφιλονίκητο υλικό των μοντέρνων Παρθενώνων της μητρόπολης Αθήνας, του Πειραιά, της Αττικής, με το μάρμαρο να δεσπόζει πλέον μόνο σε μέρη όπως η εγκαταλειμμένη και ρημαγμένη βίλα ενός τον οποίο πολλοί λοιδορούσαν όταν ζούσε αλλά έσπευσαν να καρπωθούν τη συλλογή του από έργα τέχνης και όχι μόνο τη στιγμή του θανάτου του, κακέκτυπα πειρατών που τουλάχιστον για τον εφήμερο πλούτο τους έπαιζαν το κεφάλι τους… Και ενώ τα καλάσνικωφ της Χεζμπολά υψώνονται στον αέρα, οι σύριοι πράκτορες, οι παλαιστίνιοι καμικάζι, οι νομιμόφρονες στρατιωτικοί, οι ισραηλινοί κομάντος, οι λιβανέζοι επιχειρηματίες, οι μουσουλμάνοι, οι χριστιανοί και οι άθεοι, κάνουν περατζάδα στο λιμάνι της Βηρυτού, περι-μένοντας τη νέα σπίθα, τη νέα έκρηξη, τη νέα τρύπα… Υπάρχουν πάντοτε οι κουρτίνες που τραβιούνται για να κρύψουν ένα βλέμμα, ένα φως, μια ελπίδα, μια απογοήτευση, μια εγκατάλειψη, μια άρνηση, μια κατάφαση, μια επιλογή, μια ήττα… Είτε οι κουρτίνες είναι του «Αιγαίον» που κλείνει, είτε του πολυτελούς ξενοδοχείου της Βηρυτού που γκρεμίζεται, είτε του διώροφου στην Τσαλαβούτα που απλώς ανασαίνει, είτε ενός αρχοντικού που περιμένει να ενταχθεί στον κερδοσκοπικό κύκλο της αγοράς ακινήτων, οι άνθρωποι που τις βάζουν ή τις βγάζουν, τις ανοίγουν ή τις κλείνουν, τις σκίζουν ή τις ισιώνουν, τις καθαρίζουν ή τις βρωμίζουν, τελετουργικά, ρυθμικά, νωχελικά, βιαστικά, είτε σ’ αυτή ή σε κάποια άλλη γλώσσα, κάποια στιγμή καταλαβαίνουν πως τελικά η «ζωή δεν είναι απλώς έκθεση, μωρό μου…»  
Ταξιαρχία Verpeilt
Για την αντιγραφή από την Άννα Τσουλούφη-Λάγιου  

The photographs accompany the delirious text of the Verpeilt Brigate:

The abandoned factories, the bombed buildings, the small industries, the arbitrative houses, the storage houses, the TV studios, the looted villas… In that Piraeus of the flourishing industrial era till the end of the 80s, to this Beirut fragmented from the civil war and the conflict of Hezbollah against the Israeli intruder, to Peristeri, next to the ex river Kifisos and now days highway, to Agia Parsaskeyi, suburb of the upcoming middle class of the 80s and 90s… The relics of the deindustrialization, of battles, of the petite-bourgeois dream, of the art delirium… windows that gape, iron particles that bulge, armed cement, graffiti, dry trees, dust, dirt, people and machinery coming up and down tensed… Textile Industry «Aigaion», since 1924 one of Piraeus «prides», chain production, workers’ struggles, Karelas family, football team Ethnikos, curtains and textile for the everyday use of a low class tryout to hide with the white (clothing) that usual black and sometimes that grey of a life that passes through a middle war era crisis, occupation, civil war, dictatorship, meta-political hope, disappointment about the era of «Change»… Beirut, the once upon a time Paris of the east, Fatah, Sambra and Satilla, Maronites, Sunnites, Druses, militia, trapped cars, neighborhoods split, Hezbollah, Israeli bombing, with those colorful curtains in luxurious hotels trying to hide that despair of choices, of hallucinations, of hatred, of poorness, of richness, of visions and belies… Tsalavouta area, Peristeri, lying next to the river that doesn’t exist anymore, now the asphalt transports merchandise, cars, motors, long vehicles, above all in late capitalism the traffic and «the faster the better», TV studios, heavy merchandise storage houses with books, family industries sometimes even initiated from immigrants who become very fast petite-bourgeois, arbitrative houses of a past era now legal homes of the workers’ class once upon a time proud and conflicting now sited in front of a TV waiting for someone else (who could that be, I wonder) to make the brave movement… Iolas’ villa, high class art and ancient Greek lordliness, a rambler, sui generis agent of art, who gambles in the art-bourse exactly the time when art becomes a mass product and enters the homes of a middle class clean, safe and sound, healthy, happy that doesn’t hesitate from the one side to grab and make private whenever the chance is given whatever believes is valuable, whereas on the other hand shouts out loud for the looted marbles of a far from being ancient tradition of hers… The curtains hiding a poor inside lighted from the TV apparatus, from a rusted and dusty outside that is penetrated by the barks of stray dogs, the howls of desperate kids, the horns of cars, the sounds of mobile phones, the brool of the street and of the air conditioning… The war for changing product motif is lost for once more for the sake of the bosses, postfordism of flexibility and precarity dominates the Greek production process, the «psorokostaina» (a metaphor used for Greece, using the concept of a poor lady) which takes advantage of thousands immigrants, which invests in the Balkan, there she makes now the big factories and textile industries, «bizarre» enough not to the bombed and gaped Sarajevo, who remembers the industrial syndicalism of the 70s, not even maybe the old extra left wing, in Piraeus dominates the harbor with its tourism, the yachts, the high class fish-taverns, only at Perama the workers’ assassinations in the altar of low cost remind that yes!, there is still exploitation and surplus value, while in Tsalavouta the today’s model is the evergreen diva full of plastic which picture «decorates» the entrance of the Extra Channel studio, Apollo handles like the quiet god of order the book merchandise, the minor industries whose bosses dream of Porse Cayenne and the immigrants-slaves their every Sunday evening Cricket game on their self-made field among garbage, the schizoid Greeks proletarians of the 21st century show with pride but also with angst their credit cards, while in other times would brandish in honor together with fear their syndicalistic card or their political party id, the small transparent parks whose few trees are surrounded with cement, that same one which dominative, never defeated, consists the fundamental and the incontestable material of modern Parthenons of the Metropolis of Athens, of Piraeus, of Attica, with its marble to overtop only in places like the ravaged Iolas’ villa the same one who many put dirt on his name while being alive but harried up to profit from his art collection not only at the moment of his death, bad pirate futures who at least for their ephemeral wealth would put their head under the knife… And while the Kalashnikovs of Hezbollah are risen on the air, the Syrian agents, Palestinian Kamikazes, loyal soldiers and officers, the Israeli commandos, Lebanese entrepreneurs, Muslims, Christians and atheists, hang around the Beirut harbor, waiting for a new sparkle, the next explosion, the new hole… There are always there some curtains which are removed to hide a gaze, some light, a hope, despair, abundance, a negation, an affirmation, a choice, a defeat… Either the curtains come from the ‘Aigaion’ textile industry that closes down, or from the luxurious hotel in Beirut that is about to be dismantled, or from the house at Tsalavouta which is just breathing, or they come from a villa which is waiting to be in the circle of the real estate speculation, people who put them on or off, open or close them, tear them apart or straighten them out, clean or make them dirty, ritually, in a rhythm, lazy, in a rush, in this on in another language, at some moment finally will understand that «life isn’t just a show, babe…»
Brigade Verpeilt
And for the copy by Anna Tsouloufi-Lagio  

Ανασύρθει στις 5/6/2020 από http://omadafilopappou.info/iolas_projects_1.htm

                                               

Στο 3ο Μαθητικό Συνέδριο Αγίας Παρασκευής – 7ο Δ.Σ. Αγ. Παρασκευής, 5/6/2015

11269462_10205402141992132_1759181228_n

Περισσότεροι από τετρακόσιοι μαθητές της ΣΤ΄τάξης των Δημοτικών Σχολείων της πόλης βρέθηκαν το πρωί στο Αμερικάνικο Κολέγιο  για το 3ο Μαθητικό Συνέδριο Δημοτικών Σχολείων : «Ο μαθητής στο βήμα» με θέματα τοπικής ιστορίας, που οργάνωσε ο Σχολικός μας Σύμβουλος Παναγιώτης Γαλάνης. 

Παρόντες στο συνέδριο… ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, η πρόεδρος του Κολεγίου, οι Διευθυντές των Σχολείων, οι δάσκαλοι των τμημάτων της ΣΤ, εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων και εκπρόσωποι συλλόγων γονέων.

Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου τα παιδιά της ΣΤ΄των σχολείων της πόλης μας, ανά τμήμα,  παρουσίασαν τις εργασίες που είχαν ετοιμάσει με τη βοήθεια των δασκάλων τους  και οι οποίες αναφέρονταν σε θέματα τοπικής ιστορίας που ήταν και το αντικείμενο του συνεδρίου.

Το σχολείο μας «κατέβηκε» με ενιαίο θέμα τη Βίλα Ιόλα  ένα θέμα που οι μαθητές μας προσέγγισαν και  ερεύνησαν για αρκετούς μήνες με επιστημονικό τρόπο μέσα από βιβλιογραφικές πηγές, έρευνα στη γειτονιά, ξενάγηση στη βίλα, συζήτηση με ειδικούς, 

συνεντεύξεις, εικαστικά και χορευτικά δρώμενα, έκδοση εφημεριδούλας και άλλες δράσεις οι οποίες παρουσιάστηκαν στο συνέδριο  και εντυπωσίασαν!

Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μας  για την ωραία και ομαδική  δουλειά τους και πολλά συγχαρητήρια στους δασκάλους της ΣΤ΄ Σταμματέλλα Κοσκινά, Γιάννη Χελιδονη και Τασιάνα Τσιάκου που τους καθοδήγησαν σε όλη τη διάρκεια της μελέτης τους.

Πολλές ευχαριστίες στην εκπαιδευτικό Πληροφορικής  Θεοδώρα Σκάγκου που βοήθησε στις παρουσιάσεις, στον εκπαιδευτικό των Καλλιτεχνικών Φοίβο Σοφικίτη για τις εικαστικές δημιουργίες και στην γυμνάστριά μας Βαγγελιώ Τουραπή για τις εξαιρετικές χορογραφίες…

11421546_10205402734126935_1002830587_n
11420044_10205402861770126_1686749068_n
11419940_10206695949828145_1225094228_n
11418227_10205402731966881_1218594875_n
11418194_10205427206138701_1986247039_n
11356275_10205427200418558_22898487_n
11356220_10205402733286914_358638316_n
11355663_10205402861890129_925918455_n
11351527_10205427202058599_1767602437_n
11311673_10205427202658614_2051868840_n
11304457_10205427200858569_883569535_n
11304341_10205427202938621_1050247968_n (1)
11291987_10205427202218603_1213946081_n
11291803_10205402732606897_984629114_n
10
6
5
3
2
1

Ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://blogs.sch.gr/7dimagpar/2015/06/05/%CF%83%CF%84%CE%BF-3%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5/

Μια ματιά στο παρελθόν του Κοντοπεύκου … αποκαλύπτει έγγραφα ενός συλλόγου – Λένα Μαρκή, aparaskevi – images, 14/42018

Κάθε πόλη έχει μια αρχή χαμένη κάπου στο παρελθόν, έχει μια ιστορία που σιγά-σιγά χάνεται αφημένη στα γρανάζια του χρόνου. Στην προσπάθειά μας να καταλάβουμε αν τελικά η Αγία Παρασκευή μας είναι μια ανούσια σύγχρονη πόλη ή κάτι περισσότερο, σκοντάφτουμε πάνω σε ένα πλούσιο σε ιστορία παρελθόν. Ένα παρελθόν που ίσως γνωρίζουν οι γηγενείς κάτοικοι, όμως αγνοούν παντελώς όσοι εγκαταστάθηκαν σε αυτή τα νεότερα χρόνια.

Σκαλίζοντας το παρελθόν, στραμμένοι στην βόρεια της Λ. Μεσογείων πλευρά και στην περιοχή του Κοντοπεύκου, το aparaskevi-images.gr έκανε μια ακόμη ανακάλυψη φέρνοντας στο φως έναν τοπικό σύλλογο προϋπάρχοντα του νυν «Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κοντοπεύκου-Παραδείσου-Πευκακίων».

Με συνολική δράση 30 ετών ο «ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ – ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΝΤΟΠΕΥΚΟΥ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ» αγωνιζόνταν για τα προβλήματα της συνοικίας. Αν και η δράση του είχε ξεκινήσει νωρίτερα, επίσημο έτος ίδρυσής του υπήρξε το 1979.

Μία ενδεικτική σύσταση του Διοικητικού του Συμβουλίου αναφορικά με το προεδρείο και τα μέλη του είναι η εξής:

Πρόεδρος: Διονύσιος Τσιμογιάννης

Γραμματέας: Νικόλαος Γαλλαίος (1977-1980)

Μέλη: Τάγκας Παναγιώτης, Σπύρδας Αριστείδης, Δημάκος Κωνσταντίνος και Τίκλος Εμμανουήλ

Σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου σκοπός του υπήρξε η σύνδεση των μελών προς ηθική και υλική υποστήριξη ιδιαίτερα των απόρων, η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη και ο εξωραϊσμός της συνοικίας. Έτσι λοιπόν κατήρτισαν ένα πρόγραμμα δράσης με στόχο να καταστήσει γνωστά τα προβλήματα της συνοικίας και να δώσει την ευκαιρία στα μέλη του να εντοπίσουν και άλλα. Τα ήδη γνωστά προβλήματα χωρίστηκαν σε τέσσερις κατηγορίες Α) Δίκτυα υποδομής, Β) Δημόσιες συγκοινωνίες, Γ) Κοινωνικές εξυπηρετήσεις και Δ) Πολεοδομικά.

Το πρόγραμμα αυτό κοινοποιήθηκε από το Δ.Σ. του Συλλόγου στον τότε Δήμαρχο, αείμνηστο Σωτήριο Κατσάρα.

Διαβάζοντας το κείμενο του συλλόγου μεταφερόμαστε σε μια άλλη εποχή και φανταζόμαστε μια διαφορετική εικόνα του Κοντοπεύκου. Αρκετά από τα θέματα που είχε θέσει τότε ο σύλλογος έχουν διευθετηθεί, υπάρχουν όμως και κάποια που εξακολουθούν να υφίστανται. Από το 1979 φτάσαμε στο 2018 να κατασκευάζονται ακόμα αγωγοί ομβρίων, η Χίου εξακολουθεί, παρά το μεγάλο έργο ανάπλασης, να παρουσιάζει προβλήματα με κατακράτηση νερών, αν και κατασκευάστηκε αθλητικό γυμναστήριο και παράρτημα της Βιβλιοθήκης δεν μπορούμε να πούμε ποτέ ότι είναι αρκετά. Εξάλλου ποτέ δεν σταματά η εξέλιξη και η αναβάθμιση της καθημερινότητας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Το τετρασέλιδο έγγραφο που προέκυψε το δημοσιεύει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα το aparaskevi-images.gr.

Εμείς θα συνεχίσουμε το ψάξιμο στα σεντούκια της πόλης και θα σας κάνουμε κοινωνούς στις όποιες ανακαλύψεις μας.

Ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://www.aparaskevi-images.gr/2018/04/14/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%b8%cf%8c%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%b5%cf%8d%ce%ba%ce%bf/

Villa Iolas Extended – part 1

Τo Villa Iolas Extended είναι μια συζήτηση για τα χρόνια μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Ιόλα με αφορμή το ντοκιμαντέρ «Βίλα Ιόλα, Ταξίδι στο Χώρο και Χρόνο». Το βίντεο αυτό καλείται να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήματα όπως: Τι απέγιναν τα αρχαία και πόσες κλοπές έγιναν; Είχε ο Ιόλας «συλλογή»; Ήθελε ποτέ να δωρίσει το σπίτι του στο κράτος; Πόσα έργα βρέθηκαν στο σφραγισμένο σπίτι; και ταυτόχρονα να αποκαλύψει για πρώτη φορά το πραγματικό παρασκήνιο της περιόδου μετά τον θάνατό του.
Δείτε εδώ το ντοκιμαντέρ «Βίλα Ιόλα, Ταξίδι στο Χώρο και Χρόνο»: https://www.youtube.com/watch?v=5zxsu…

Όλη η αλήθεια για τις κλοπές – Μέρος Α΄

Πόσα έργα βρέθηκαν στην Βίλα ;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ε.Παραγωγής : Angelis Films Ltd
Σκηνοθεσία: Θάνος Αγγέλης
Αφήγηση/Έρευνα : Μανώλης Οικονόμου
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξανδρος Καραίσκος
Σενάριο : Μανώλης Οικονόμου / Θάνος Αγγέλης
Μουσική : Γιάννης Κονσολάκης
Ιστορικός Τέχνης/ Επικοινωνία: Χαρίσια Χατζητσολή
Ηχοληψία: Διονύσης Παπαδημητρίου
Βοηθός Φωτογράφου: Θεόδωρος Διαμαντής
Boom/Grip: Παύλος Ραφαήλ
Μοντάζ: Θάνος Αγγέλης
Διεύθυνση Παραγωγής: Χαρίλη Μυλωνοπούλου
Γραφικά: Γιώργος Κώστογλου
Εξοπλισμός – Σπικάζ: Dk Video Productions
Στούντιο Ηχογράφισης: Paraktio Studio
Μουσικοί : Franc Shestani / Δάφνη Μέγγου / Θωμάς Μπίκας / Μιράντα Ζαχοπούλου
Παραγωγοί : Μανώλης Οικονόμου / Θάνος Αγγέλης / Αλέξανδρος Καραίσκος
Ευχαριστίες: Evripides Art Gallery / Lividia / Sivati / Pin Communication
Ευχαριστούμε Θερμά τους: Λένα Κουτσούδη-Ιόλα / Γκυ Νατάν / Σπύρο Γεωργίου / Δημήτρη Ιωσηφίδη

Βίλα Ιόλα, ταξίδι στο χώρο και το χρόνο – Θάνος Αγγελής

ΒΙΛΑ ΙΟΛΑ, ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟ
VILLA IOLAS, A JOURNEY THROUGH TIME AND SPACE
Tο ντοκιμαντέρ, «Βίλα Ιόλα, Ταξίδι στον Χώρο και Χρόνο», είναι ένα οδοιπορικό στους χώρους του σπιτιού που έζησε ο παγκοσμίου φήμης συλλέκτης και γκαλερίστας «Αλέξανδρος Ιόλας», και το οποίο φιλοξένησε ορισμένα από τα σπουδαιότερα σύγχρονα έργα τέχνης.

Η έρευνα ξεκινά την δεκαετία του 1950, από την γέννηση της ανιψιάς του Λένας στο τότε μικρό και λιτό σπίτι της αραιοκατοικημένης Αγίας Παρασκευής, και φτάνει μέχρι και σήμερα, που το σπίτι των 1700τμ στέκει εγκαταλελειμμένο και λεηλατημένο, περικυκλωμένο από οκταόροφες πολυκατοικίες.
Για πρώτη φορά από το 1987 η ανιψιά του Ιόλα, Λένα Κουτσούδη – Ιόλα και ο σύζυγος της Γκυ Νατάν, μιλούν για την ιστορία του κτιρίου το οποίο ζωντανεύει μέσα από τις μοναδικές αφηγήσεις τους και μέσα από σπάνιο φωτογραφικό υλικό.
Ακολουθώντας την ιστορία της Λένας Ιόλα, ανακαλύπτουμε άγνωστες πτυχές του μεγάλου συλλέκτη, αποκρυπτογραφούμε πτυχές της παράξενης αυτής οικίας και για πρώτη φορά καταρρίπτουμε μύθους που την περιβάλουν.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ε.Παραγωγής : Angelis Films Ltd
Σκηνοθεσία: Θάνος Αγγέλης
Αφήγηση/Έρευνα : Μανώλης Οικονόμου
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξανδρος Καραίσκος
Σενάριο : Μανώλης Οικονόμου / Θάνος Αγγέλης
Μουσική : Γιάννης Κονσολάκης
Ιστορικός Τέχνης/ Επικοινωνία: Χαρίσια Χατζητσολή
Ηχοληψία: Διονύσης Παπαδημητρίου
Βοηθός Φωτογράφου: Θεόδωρος Διαμαντής
Boom/Grip: Παύλος Ραφαήλ
Μοντάζ: Θάνος Αγγέλης
Διεύθυνση Παραγωγής: Χαρίλη Μυλωνοπούλου
Γραφικά: Γιώργος Κώστογλου
Εξοπλισμός – Σπικάζ: Dk Video Productions
Στούντιο Ηχογράφισης: Paraktio Studio
Μουσικοί : Franc Shestani / Δάφνη Μέγγου / Θωμάς Μπίκας / Μιράντα Ζαχοπούλου
Παραγωγοί : Μανώλης Οικονόμου / Θάνος Αγγέλης / Αλέξανδρος Καραίσκος
Ευχαριστίες: Evripides Art Gallery / Lividia / Sivati / Pin Communication
Ευχαριστούμε Θερμά τους: Λένα Κουτσούδη-Ιόλα / Γκυ Νατάν / Σπύρο Γεωργίου / Δημήτρη Ιωσηφίδη

«Η κουζίνα της Βίλας» – Βίλα Ιόλα, Ταξίδι στο Χώρο και Χρόνο

«Κακοτεχνίες στην Βίλα Ιόλα» – Deleted Scene 1 [HD]

Αντί εισαγωγής

Στο παρών αρχείο γίνεται μια απόπειρα συγκέντρωσης τεκμηρίων που άπτονται της διαχρονικής αλληλεπίδρασης μεταξύ της κοινότητας του Παραδείσου και του κτήματος Ιόλα. Για την ανάλυση αυτής της διαχρονικής σχέσης και αλληλεπίδρασης, πραγματοποιήθηκαν ατομικές και ομαδικές συνετεύξεις με διαχρονικούς κατοίκους και καλλιτέχνες συνδεδεμένους με την κοινότητα, και στη συνέχεια αναλύθηκαν ποιοτικά, σύμφωνα με το μεθοδολογικό πρότυπο των θεματικών δικτύων, διαμορφώνοντας ευρύτερα κοινωνιολογικά και πολιτισμικά γεγονότα και φαινόμενα, τα οποία συμπεριλαμβάνονται, προκειμένου να φωτίσουν και να νοηματοδοτήσουν πτυχές της αλληλεπίδρασης. Παράλληλα, υποδέχεται κοινωνιολογικά και καλλιτεχνικά τεκμήρια που παράγονται σε ενεστώτα χρόνο, τόσο από καλλιτέχνες, όσο και από την ίδια την κοινότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, μια υπό σύσταση και διαμόρφωση ομάδα νέων εικαστικών, επιχειρεί να ψηλαφίσει μέσα από την γλώσσα της τέχνης αυτά που συνέβησαν, συμβαίνουν και θα συμβούν στον τόπο, προτείνοντας νέες αναγνώσεις της πραγματικότητας.
Ως αρχείο, αποτελεί ένα αναπόσπαστο μέρος της διπλωματικής εργασίας μου με τίτλο «Ι-όλα ή τίποτα, μια πολυεπίπεδη παρέμβαση στην κοινότητα του Παραδείσου Αγίας Παρασκευής, με επίκεντρο τη βίλα του Α. Ιόλα. Σύγχρονη τέχνη και σύγχρονη κοινότητα σε διαλεκτική σχέση ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο«, από το διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Εφαρμοσμένη Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη».
Προορισμός του είναι η τοπική κοινότητα, ως παράγοντας συνδιαμόρφωσης και εμπλουτισμού με νέα και παλιότερα τεκμήρια του τόπου και της σχέσης της με αυτόν, σε μια κατεύθυνση μιας δημοκρατικής συνδιαμόρφωσης της πληροφορίας και της δυναμικής που αυτή αναπτύσσει. Παράλληλα με την τοπική, η καλλιτεχνική κοινότητα μπορεί να το αξιοποιήσει για τη μελέτη και την δημιουργία νέων έργων που να εστιάζουν στην διαχρονική αλληλεπίδραση της τοπικής κοινότητας και του ακινήτου.


Φοίβος Σοφικίτης

Παράλληλα με το παρόν αρχειακό αποθετήριο, δημιουργήθηκε μια διαδραστική ριζωματική εφαρμογή ως αντανάκλασή του, για διαφοροποιημένες και μοναδιαίες αναγνώσεις, βασισμένες στην τυχαιότητα και την θεματική επιλογή. Συνοπτικός οδηγός των συμβόλων βρίσκεται παρακάτω.

Πίνακας αντιστοίχισης συμβόλων και περιεχομένου ριζωματικού αρχείου thinglink