«Πωλούνται αυτή τη στιγμή στο Λονδίνο 155 αντικείμενα του Ιόλα – Τι απαντά στο LIFO.gr ο οίκος Sotheby’s», της Χριστίνας Γαλανοπούλου – lifo.gr, 22/05/2017

Η απάντηση του οίκου δημοπρασιών στα ερωτήματα του LIFO.gr, αλλά και στην κινητοποίηση και τις επιστολές διαμαρτυρίας του Δήμου Αγίας Παρασκεύης

Αθόρυβα, χωρίς καμία ιδιαίτερη ανακοίνωση, σήμερα Πέμπτη 25 Μαΐου στις 2 το μεσημέρι- βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο, 155 πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα. 

Έργα τέχνης των σπουδαιότερων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών (Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, και πολλών άλλων), προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα (ολόχρυσες ταμπακέρες, χρυσά ρολόγια, βαρύτιμα περιδέραια, βραχιόλια, διαμαντένια σκουλαρίκια και μανικετόκουμπα, περίτεχνα μπουκάλια, κ.α), αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες φιγουράρουν σε μια μακρά -ωστόσο, καθόλου διαφημισμένη από τον οίκο- λίστα, ως τα αντικείμενα τις δημοπρασίας. 

Οι εκτιμήσεις για τις τιμές στις οποίες θα πωληθούν εκκινούν από τις 400 βρετανικές λίρες (όσο υπολογίζεται ότι θα πιάσει ένα μικρό σχέδιο με μολύβι του Αλέκου Φασιανού ή μία ασημένια κανάτα Tiffany & Co) και φτάνουν στις 200.000 βρετανικές λίρες: πρόκειται για το ακριβότερο κομμάτι της συλλογής Ιόλα και είναι ένα έργο του Βίκτορ Μπράουνερ του 1949.

Pablo Picasso, Minotaure caressant une Dormeuse, 1933. Υπολογίζεται: 25.000 — 35.000 βρετανικές λίρες.

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη περιουσία του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή ή καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal.

Παρά τη δραστήρια παρουσία του οίκου δημοπρασιών στα social media και τη συνέπεια με την οποία παρουσιάζει και προωθεί τις σημαντικότερες δραστηριότητες του στην επίσημη ιστοσελίδα του, τη δημοπρασία της 25ης Μαΐου πρέπει να την αναζητήσει κανείς στη λίστα των λοιπών δημοπρασιών που διεξάγονται τόσο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, όσο και στα άλλα σημεία του πλανήτη που εκπροσωπείται ο Sotheby’s. Και πάλι σε αυτή την υποσελίδα του επίσημου site χρειάζονται ακριβώς 62 λέξεις (!) για να περιγραφεί το εύρος της συλλογής των αντικειμένων που θα βγουν στο σφυρί.

Σε ένα μικρό κείμενο των Sotheby’s για την δημοπρασία, αναφέρεται ότι «το όνομα του Αλέξανδρου Ιόλα αντανακλά τη γνώση της σύγχρονης αγοράς της Τέχνης, η οποία τον αναγνωρίζει ως οραματιστή έμπορο και ως πρωτοπόρο της παγκόσμιας αγοράς τέχνης της εποχή του. Από το 1945 έως το 1976 [ο Ιόλας] φιλοξένησε πολλές εκθέσεις καλλιτεχνών, όπως οι Μαξ Ερνστ, Ρενέ Μαγκρίτ, Δωροθέα Τάννινγκ και αργότερα τους Άντι Ουόρχολ, Νίκι Ντε Σεν Φαλ, Τάκις και Λαλάν στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και στην Αθήνα».

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη οικοσκευή του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή και καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal. 

Niki de Saint Phalle, σχέδιο για αφίσα, 1974. Τιμή εκκίνησης: 2.000 — 3.000 βρετανικές λίρες.

Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η απάντηση του οίκου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης αυτών των αντικειμένων, καθώς βάσει των ερευνών, των ρεπορτάζ και των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα προηγούμενα χρόνια, πρακτικά ελάχιστα πράγματα αξίας από την περίφημη συλλογή Ιόλα χάθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Αν μάλιστα πιστέψει κανείς ανθρώπους που έζησαν στο στενό περιβάλλον του φημισμένου γκαλερίστα και εμπόρου Τέχνης, η περιουσία της βίλας Ιόλα είχε καταγραφεί με προσοχή από την αδελφή του Νίκη Στάιφελ και το σύνολό της πέρασε στα χέρια των συγγενών. Και πάλι, όμως, δεδομένης της επιθυμίας του Αλέξανδρου Ιόλου που ήθελε η περιουσία του να περάσει στα ανά τη χώρα Μουσεία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η στιγμή και η έκταση της λίστας, η οποία παρατίθεται αναλυτικά παρακάτω. 

UPDATE: Πριν από λίγες μέρες το LIFO.gr έλαβε από εκπρόσωπο του οίκου την εξής απάντηση, την οποία και δημοσιεύει αυτούσια.

«Έχουμε λάβει γνώση για τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει αναφορικά με την προέλευση ορισμένων έργων της επικείμενης δημοπρασίας, τα οποία παλαιότερα συμπεριλαμβάνονταν στη συλλογή του Αλέξανδρου Ιόλα. Υπάρχουν σημαντικές παρανοήσεις αναφορικά με την εν λόγω δημοπρασία, τις οποίες θα θέλαμε να διευκρινίσουμε. Οι πρόσφατες προτάσεις του Δήμου Αγίας Παρασκευής σχετικά με την προέλευση των έργων της προκείμενης δημοπρασίας είναι αβάσιμες και μη τεκμηριωμένες. Έχουμε απαντήσει στον δήμο, προκειμένου να διευκρινίσουμε την κατάσταση. Γνωρίζουμε ότι η Βίλα του Αλέξανδρου Ιόλα έχει χαρακτηριστεί από το 1998 ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο, αλλά θεωρούμε ότι αυτό δεν σχετίζεται με τη δική μας δημοπρασία. Επιπλέον, έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι άλλα περιουσιακά στοιχεία έχουν κλαπεί από την Βίλα στο παρελθόν, αλλά ο Οίκος Δημοπρασιών Sotheby’s δεν θα διέθετε ποτέ κάποιο περιουσιακό στοιχείο για πώληση, σε περίπτωση που διατηρούσε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με την προέλευσή του. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκαλύπτουμε λεπτομέρειες για τους πωλητές μας χωρίς τη συγκατάθεσή τους, λόγω των υποχρεώσεων εχεμύθειας και εμπιστευτικότητας που διατηρούμε απέναντι σε όλους τους πελάτες μας. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η κυρία Gauri Agarwal, μέλος του Sotheby’s Private Client Group της Ινδίας, δεν εμπλέκεται στην εν λόγω δημοπρασία, και στη παρούσα φάση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας».

Giorgio de Chirico, La Sponda Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.

Andy Warhol, Alexander The Great, 1982. Υπολογίζεται: 35,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso , Femme regardant par la Fenêtre, 1959. Υπολογίζεται: 12.000 — 18.000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso, L’ÉTREINTE II, 1963. Τιμή: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Le poète et sa muse, 1974. Υπολογίζεται: 35,000 — 45,000 βρετανικές λίρες.
Lucio Fontana, Concetto Spaziale, 1967. Υπολογίζεται: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, εικονογράφηση για το Le rire des poètes (ανθολογία χιουμοριστικών ποιημάτων, Παρίσι, 1969), έργο του 1968. Τιμή πώλησης: 10,000 — 15,000 βρετανικές βρετανικές λίρες.
Jean Hugo (1894 – 1984), Quinze paysages. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Sirènes, si Sirènes! La race des Sirènes est probablement à disparaitre, 1968. Υπολογίζεται: 30,000 — 40,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Constellation, 1952. Τιμή: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Vassilis Fotopoulos (Βασίλης Φωτόπουλος), Άτιτλο. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Παπαβασιλείου, Eta’ del Neutro. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Carte per le Grandi Manovre del 1893. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Espace Interieur. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Νεκρή Φύση με Φρούτα, Ποτήρι και Μπουκάλι. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Χρυσά Τετράγωνα. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Salvador Dalí, Les Bras de Dalí, ζευγάρι φωτιστικών, Τιμή: 15,000 — 20,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Κονσόλα, 1970. Τιμή: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Τραπέζι, 1971. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
William Copley, They Laughed When I Sat Down Tο Play. Τιμή: 25,000 — 35,000 βρετανικές λίρες.
Claude Lalanne, ζευγάρι ασημένιων διακοσμητικών. Τιμή: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Sweet SEXY Clarise. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Dear Diana. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Rain. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, The Key to the Treasure. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Eventail Japonais. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Michael Tombros, Γλυπτική Μορφή, 1955. Τιμή: 100 — 150 λίρες.
Henri Matisse, La Robe d’ Organdi, 1922. Υπολογίζεται: 3,000 — 4,000 λίρες.
James Talmage White, Ναός του Ολυμπίου Διός, 1879. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο με το κουστούμι ενός βοσκού για την όπερα Orfeu του Cristoph Willibald Glück. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο για τα σκηνικά της όπερας Orfeu του Cristoph Willibald Glück, 1971. Τιμή: 12,000 — 18,000 λίρες.
Victor Brauner, Polarization, 1949. Υπολογίζεται: 150,000 — 200,000 λίρες.
Pavlos (Διονυσόπουλος), Δέντρο. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέκος Φασιανός, οι Περαστικοί, 1962. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Βαλίτσες. Τιμή: 20,000 — 30,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, La Cabina nei Bagni Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Nue couchée, 1965. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
François-Xavier Lalanne, Oiseau Blue. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Frieze. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Άτιτλο. Τιμή: 100 — 150 βρετανικές λίρες.
Roberto Matta, Coigitum, 1975. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Σινιάλο. Υπολογίζεται: 30,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Eliseo Mattiacci, Planets. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Jean-Pierre Raynaud, Nineau cm, 1970. Τιμή: 1,500 — 2,500 λίρες.
Γιάννης Τσαρούχης, Προμηθέας, 1965. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Κατασκευή, 1982. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Κάλτσες, 1971. Τιμή: 15,000 — 20,000 λίρες.
Βασιλάκης Τάκης, Portfolio. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Μωραΐτης, Πέτρος, 1970. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Λυρικά. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Carlo Ramous, Quattro racconti / Quattro incisioni, 1969. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Last night I had a dream. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What do you like about me? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Our love was a beautiful flower. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What Shall I Do? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 4 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα από έκθεση του Πανιάρα στην Iolas Jackson Gallery,αφίσα Φασιανού από την Galerie Iolas, ένα πόστερ του Max Ernst από την Alexandre Iolas και πόστερ της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από την Galerie Iolas, με τον κατάλογο της έκθεσης του Τσόκλη από την Iolas Galerie Zoumboulakis). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 5 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από τη Galerie Iolas, αφίσα Φασιανού από την Alexandre Iolas, αφίσα του Γκίκα από την Iolas Galerie Zoumboulakis και αφίσα από έκθεση των Braque, Dali, Ernst, De Chirico, Leger, Mattisse, Modigliani, Picasso και αφίσα του Max Ernst από την Alexandre Iolas). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες
Αλέκος Φασιανός, Άντρας σε Ποδήλατο. Υπολογίζεται: 300 — 400 βρετανικές λίρες.
Giorgio de Chirico, Teseo, 1970. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Lieux Communs, Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Kirk Stieff Corporation, Baltimore, ασημένια μαχαιροπήρουνα (147 τεμ.). Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
A. Codognato, Venice, 12 διακοσμητικά πιάτα. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
M. Fred Hirsch Co., Inc., New Jersey, Σερβίτσια καφέ και τσαγιού. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Harlbux, Paris, Δύο ασημένιες πιατέλες, περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, Κανάτα, 1906.Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, δύο μεγάλα επιτραπέζια φωτιστικά, 1891-1902. Υπολογίζεται: 10,000 — 15,000 βρετανικές λίρες.
Philippe Metayer, Amsterdam, Επιθαλάμιο, 1732. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, Ανάγλυφο με δείπνο και μουσική σκηνή, 17ος αιώνας. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Ιταλία, πλακέτα με τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, πιθανότατα του 20ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Πέρσης πολεμιστής στο άλογό του, πιθανότατα έργο του 17ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, σεκρετέρ. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, καναπές, τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες, 1810. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τραπέζι, 19ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Βόρεια Γερμανία, εξάπτυχο χώρισμα, μέσα του 18ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικός καθρέπτης, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Σκαραβαίος, ο καλλιτέχνης υπογράφει ως P. A. G, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Βάτραχος, αγνώστου καλλιτέχνη, μέσα 20ου αιώνα. Τιμή: 600 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Qajar, Περσία, αραβική καμήλα (δρομάς), περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Augsburg, Γερμανία, ζευγάρι Αγίων, 1720. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Christian Welmeer (1742 – 1814), κλασική φιγούρα με σκύλο, 1780. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, σταυρός από κεχριμπάρι και χρυσό με ρουμπίνια και διαμάντια, μέσα 18ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, βάζο με αραβουργήματα, 17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 5,000 — 7,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, κούπα με κεφάλια δράκων, 16ος/17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικές καρέκλες Fauteuil , τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, καρέκλα, 18ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τρεις καρέκλες Fauteuils. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες Fauteuils. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Αγγλο -Ολλανδικός καθρέπτης, 19ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, βοηθητικό τραπέζι, τέλος 18ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ρωσία, κουτί για παιχνίδια, 19ος αιώνας. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Louis Vuitton. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, κουτί, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, κοσμηματοθήκη, 1840. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί, 1791-1818. Τιμή: 3,500 — 4,500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Cartier, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 4,000 — 5,000 λίρες.
Ιταλία, ταμπακιέρα, 1960. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Van Cleef & Arpels, ταμπακιέρα με ρουμπίνι, 1960s. Υπολογίζεται: 7,000 — 9,000 λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,500 — 5,500 βρετανικές λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 800 — 1,200 λίρες.
Κοσμήματα για μαλλιά, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 700 — 900 βρετανικές λίρες.
Σκουλαρίκια, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Περιλαίμιο με αμέθυστο και διαμάντια. Τιμή: 7,000 — 9,000 βρετανικές λίρες.
Περιλαίμιο με ζαφείρι. Υπολογίζεται: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κοσμήματα με μαργαριτάρια. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Cartier, διαμαντένια μανικετόκουμπα. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Κουτί με κρύσταλλο, όνυχα και διαμάντια, Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1.000 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με σμάλτο και ρουμπίνι. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Κρεμαστός σταυρός από γρανάτη και ορυκτό κρύσταλλο. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες.
Jaeger-LeCoultre, χρυσό, τετράγωνο ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Universal Geneve, χρυσό ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Vacheron & Constantin, ρολόι τσέπης με διαμάντια και λευκόχρυσο. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Κουτί για χάπια. Τιμή:1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Shirvan Karagashli, Ανατολικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Moghan Kazak, Νοτιοδυτικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Kirman Lavar, Νοτιοανατολική Περσία, χαλί. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κινέζικο βάζο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Κίνα, Κάθισμα για κήπο, ύστερη περίοδο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κηροπήγια. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Mara Karetsos, κηροπήγια. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Βάζα Japonisme, μάλλον Baccarat, τέλος του 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Τοπίο. Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Eugene Berman, Ρωμαϊκή Πύλη, 1959. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Άτιτλο. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Κολόνα, 1965. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Σουηδία, βάζο, αρχές 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κιονόκρανα, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Σφαίρες. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Γυμνό, 1925. Υπολογίζεται: 8.000 — 12.000 λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Πιθανότατα Ιταλία, αγαλματίδιο Αγίου, περ. 1700. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Αρκτικός ωκεανός, δύο χαυλιόδοντες από φάλαινα ναρβάλ. Υπολογίζεται: 15,000 — 25,000 βρετανικές λίρες.

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/articles/arts_articles/143369/poloyntai-ayti-ti-stigmi-sto-londino-155-antikeimena-toy-iola-ti-apanta-sto-lifo-gr-o-oikos-sotheby-s, τελευταία πρόσβαση 20/09/2020

«Χωρίς τίτλο», πρόταση ηχητικής περφόρμανς για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Λία Πέτρου

Ο Ιόλας χτίζει το σπίτι του γύρω στο ’50. Διαμορφώνει τον κήπο με μαρμάρινα τραπέζια, υστεροβυζαντινές κολώνες, επιτύμβιες πλάκες, πλακόστρωτο σχεδιασμού Πικιώνη, και φυτεύει “Ελληνικά” -όπως τα οραματίστηκε- δέντρα, κατά κύριο λόγο ελιές. Έτσι δημιούργησε περάν της δικής του εστίας και τις καλύτερες συνθήκες προς εγκατάσταση των πουλιών του κήπου του, τα οποία μαθαίνουμε από μαρτυρίες περιοίκων ότι προστάτευε από τους επίμονους, νεαρούς κυνηγούς της γειτονιάς. Και για αρκετά χρόνια το φυσικό περιβάλλον συνυπήρχε αρμονικά με τον άνθρωπο Ιόλα. Ενώ εκείνος πηγαινοερχόταν σε κοσμοπολίτικες γειτονιές του κόσμου, το σπίτι δεχόταν αρχιτεκτονικές επεμβάσεις και προεκτάσεις, τα δέντρα και τα φυτά μεγάλωναν, τα πουλιά έχτιζαν νέες φωλιές και μεγάλωναν τα μικρά τους κυνηγώντας σκουλίκια και σκαθάρια. Ώσπου μια μέρα η συμβίωση άλλαξε ισορροπίες, ο Ιόλας πέθανε, το σπίτι σφραγίστηκε και λεηλατήθηκε πολλές φορές. Με αφορμή την εγκατάλειψη της έπαυλης αναπτύχθηκε ανεμπόδιστα το φυσικό τοπίο που την περιβάλλει. Ο κήπος είναι ο πλέον μόνος κατοικήσιμος -από φυσικά όντα- χώρος του οικοπέδου. Εκεί, συμβιώνουν τα θραύσματα των σπασμένων μαρμάρινων τοίχων του κτιρίου, τα απομεινάρια των μαρμάρινων παγκακιών και τραπεζιού, το βάθρο του γλυπτού της Niki de Saint Phalle, το πλακόστρωτο του Πικιώνη, τα δέντρα και φυτά του Ιόλα και πολλά πουλιά (πρέπει να μάθω τι είδους πουλιά!).

Ο κύριος Θεόδωρος εκτρέφει καρδερίνες σε κλουβιά στο μπαλκόνι του 5ου ορόφου της πολυκατοικίας που μένει, με σκοπό να τις ακούει να κελαηδάνε στον ελεύθερο χρόνο του. Για να εκπαιδεύσει τις καρδερίνες να κατακτήσουν το επιδιωκόμενο κελάηδισμα τις ηχογραφούσε και μόνταρε τους ήχους στις κασέτες ώστε να έχει προ ηχογραφημένο το ιδανικό κελάηδημα που στη συνέχεια τους έβαζε να ακούν. Με σκοπό πάντα να το επαναλάβουν ζωντανά, να παράξουν τον τέλειο, για τον ίδιο, ήχο. Τα χειρόγραφα σχόλιά του πάνω στις κασέτες είναι του τύπου «ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ ΚΑΛΗ», «ΚΑΛΟΥΤΣΙΚΗ», «ΘΕΛΕΙ ΔΙΟΡΘΩΣΗ», «ΟΧΙ ΚΑΛΗ». Ο κύριος Θεόδωρος μεγαλώνει, δε μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στον καθαρισμό και περιποίηση των καρδερίνων του, μετακομίζει στο νησί του και οι ήχοι παραμένουν στις κασέτες.

Μια πρώτη ιδέα είναι, μέσα από τις δύο αφηγήσεις, να μελετήσω αρχικά κοινές έννοιες όπως η εστία, η ελευθερία, αλλά και το όραμα. Μέσα από τη γειτνίαση των προ ηχογραφημένων και ζωντανών ήχων πουλιών, το κοινό στοιχείο ανάμεσα στις 2 ιστορίες, θα διερευνήσω την έννοια του πραγματικού και του κατασκευασμένου. Πιο συγκεκριμένα σκέφτομαι να δουλέψω με μέρος του αρχείου του κ. Θ. που περιέχει τους προ ηχογραφημένους ήχους κατά κύριο λόγο καρδερίνων. Κατά τη διάρκεια μιας περφόρμανς στο χώρο της αυλής, θα παράγω ένα “ζωντανό”(live) ηχοτοπίο, μοντάροντας αυτά τα ιστορικά πλέον, ηχητικά στοιχεία. Μετά την περφόρμανς και κατά τη διάρκεια της έκθεσης, το μαγνητόφωνο θα παίζει τους μονταρισμένους από εμένα ήχους, και έτσι η γειτονιά, για λίγο χρόνο θα ακούει μαζί με τους φυσικούς και τους παράγωγους, φιλοξενούμενους στον κήπο του Ιόλα ήχους, που κάποτε ο κύριος Θ. είχε οραματιστεί και κατασκευάσει.

«Χωρίς τίτλο», πρόταση εικαστικής εγκατάστασης στη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Δήμητρα Τζώτζιου

Περιγραφή έργου σε εξέλιξη:
εγκατασταση με φωτογραφιες απο τοιχους του κτήριου μεσα σε χρυσές κορνιζες.

Σκέψεις πίσω από αυτό:
Στο χώμα, όταν δεν καλλιεργείται κάτι, φυτρώνουν αγριόχορτα και αγριολούλουδα. Στις επιφάνειες που μένουν άδειες κι αφρόντιστες εμφανίζονται ρωγμές, η φθορά του υλικού, graffiti…Αυτό συμβαίνει παντού.
Αρέσκομαι να σταχυολογώ τέτοιες εικόνες σαν να μαζεύω αγριολούλουδα. Εδώ το βλέπουμε να συμβαίνει  σε ενα κουφάρι , ενος ρημαγμένου ναού της τέχνης  ή ίσως καλύτερα σ ένα εγκαταλειμμένο πρώην πολυτελέστατο οίκο ανοχής της τέχνης  (εφόσον ο Ίολας  ήθελε να τον λένε νταβατζή της τέχνης).
Έτσι στις εικόνες που σταχυολογώ  από αυτό το μέρος, τους πρέπουν χρυσές κορνίζες που υπογραμμίζουν ότι το πλαίσιο είναι πάντα  αυτό που ορίζει την αξία ενώ η τέχνη απλά υπάρχει γιατί δεν μπορεί την ανυπαρξία. 

«Χωρίς τίτλο» – πρόταση συμμετοχικού εικαστικού έργου για την συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Ζωή Αρβανίτη

Στόχος μου είναι να συλλέξω διαφορετικές αφηγήσεις με κεντρικό σημείο τη βίλα Ιόλα, έτσι ώστε να σχηματιστούν πολλές εκδοχές του ίδιου κτιρίου και αυτό να αποτυπωθεί στο εικαστικό έργο.

Ερωτήσεις και κατευθύνσεις
Ποια είναι η πρώτη ανάμνηση από τη βίλα; Και ποια η πιο έντονη.
Περιγράψτε τη βίλα. Τι σας αρέσει περισσότερο.
Κάτοικοι και επισκέπτες της βίλας. Ιστορίες και φήμες που μπορεί να κίνησαν το ενδιαφέρον.
Αν θυμάστε κάποιο γεγονός που να συνδέεται με το κτίριο ή το χώρο.
Με ενδιαφέρει μια απλή περιγραφή της βίλας όσο και μια προσωπική ανάμνηση στο χώρο.
Θα ήθελα να αποτυπωθεί η ανάμνηση του κτιρίου μέσα από ένα γεγονός ή η περιγραφή του σε σχέση με τον άνθρωπο που αφηγείται.

«Frames» – πρόταση εγκατάσταση για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Αγγελική Σβορώνου, 2020

φωτογραφία της Α. Σβορώνου, 2011

Τίτλος έργου: Frame
Υλικά: εγκατάσταση στον κήπο της βίλας, μικτή τεχνική (πλαίσια κατασκευασμένα από διάφορα υλικά)
Χρονολογία 2020
Μέγεθος πλαισίων 90 εκατοστά περίπου το κάθε ένα

Η ιδέα για την εγκατάσταση με τίτλο Frame προέρχεται από μια φωτογραφία που είχα βγάλει το 2011 από το εσωτερικό της βίλας Ιόλα. Πρόκειται για ένα άδειο πλαίσιο στον μαρμάρινο τοίχο του δωματίου με το μαρμάρινο τραπέζι που προφανώς προοριζόταν για να «πλαισιώσει» κάποιον πίνακα από την περίφημη συλλογή του Ιόλα. Ίσως κάποιον Πικάσο ή Ματίς. Τώρα ο πίνακας λείπει και το πλαίσιο από λευκό μαρμάρινο πηχάκι μοιάζει σαν ένα τυφλό παράθυρο, ή σαν λευκός καμβάς. Ο συλλέκτης είχε τοποθετήσει μόνιμα το έργο στο σημείο εκείνο, και ήταν τόσο σίγουρος για την επιλογή του που «πλαισιώνει» το έργο με μάρμαρο, για να μη φύγει ποτέ από εκεί. Η φωτογραφία προοριζόταν να  αποτελέσει μέρος της φωτογραφικής μου σειράς «Landscapes Behind». Στις φωτογραφίες αυτές απεικονίζονται σημάδια από κάδρα στους τοίχους τα οποία έχουν δημιουργηθεί από το χρόνο, την υγρασία, είναι δηλαδή σημάδια «αχειροποίητα» όπως σημειώνει ο ιστορικός τέχνης Κώστας Ιωαννίδης στο κείμενο του καταλόγου. Εδώ το σημάδι είναι χειροποίητο, καμωμένο από ανθρώπινο χέρι και γι αυτό η φωτογραφία αυτή αντιστάθηκε, δεν έγινε ποτέ μέρος των Κρυμμένων Τοπίων.

«33 ερωτήσεις / 33 questions», πρόταση εικαστικής δράσης για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Κώστας Ντάφλος


«33 ερωτήσεις / 33 questions», κείμενα / εικόνες / ιστός / web, art object + art book

Ο Κώστας Ντάφλος, οργανώνει ένα διαδραστικό παιχνίδι ερωταπαντήσεων, αρχικά ανάμεσα στα μέλη της ομάδας (με προοπτική ανοίγματος σε ευρύτερους κύκλους συμμετεχόντων), με στόχο την απόκτηση ενός γλυπτικού «επάθλου». Κινείται ανάμεσα σε ανθρωπολογικά, κοινωνιολογικά και καλλιτεχνικά τεκμήρια του αποθετηρίου που βρίσκεται υπό συγκρότηση και λειτουργεί παιγνιωδώς αποδομητικά, μεταξύ πληροφόρησης και εννοιολόγησής τους. Έτσι στην ουσία, το τροφοδοτεί επιτελεστικά με νέα δεδομένα, μέσα από τις ερμηνείες και τις μυθοποιητικές προβολές των συμμετεχόντων. Η πρότασή του αποδεσμεύεται από τη χωρικότητα του τόπου, προσαρμοζόμενη στη συνθήκη, χωρίς να αποκλείει την επιστροφή στον τόπο. Οι επιρροές του πηγάζουν από τα κινήματα της mail art, dialogical art και archive art, τη φιλοσοφική θεώρηση της αποδόμησης και τις λογοτεχνικές – ανθρωπολογικές μυθοποιητικές εκδοχές.

«Εντυπώσεις – Εν τυπώσεις» – πρόταση εικαστικής εγκατάστασης στη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα», Παναγιώτης Κουλουράς

Εντυπώσεις – Εν τυπώσεις.
Σφραγισμένα θραύσματα μαρμάρων.
2011-

Το έργο “Εντυπώσεις – Εντυπώσεις”, αποτελείται από λευκά θραύσματα μαρμάρων τα οποία έχουν σφραγιστεί με εικόνες που κυριαρχούν στα Μ.Μ.Ε.

Παρουσιάστηκε το 2011 στο ΧΥΖ Outlet , στην τρίτη μπιενάλε της Αθήνας “Μονόδρομος”. Το 2012 στο  Action field Kodra Vanishing Point, και το 2014 στην έκθεση Melencolia στην γκαλερί  Ελευθερία Τσέλιου.
Επίσης το έργο ήταν ενεργό “προς εγκατάστασιν” στο θεατρικό έργο “Στον Τύχωνα / У Тихона / To Tihona” Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky, με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη της παράστασης Γιάννη Τσορτέκη.

Το έργο  είναι ένας προσωπικός ή συλλογικός  θρήνος, για το μνημείο που δεν μπορούμε να υψώσουμε, για την ιστορία μας που ίσως ντρεπόμαστε να αφηγηθούμε. Όταν σε μια επιφάνεια άσπιλη, λευκή, γραφτεί μια πληροφορία, τότε αυτή η επιφάνεια χάνει την αγνότητά της για πάντα. Κάθε θραύσμα από αυτήν την εγκατάσταση είναι φορέας της πληροφορίας, της μνήμης και αυτής της ενοχής. 

Σκεφτόμουν, πόσο εύστοχο θα ήταν αν η εγκατάσταση τοποθετούνταν στον χώρο της αυλής, κάτω από τις κολώνες Δωρικού ρυθμού.
Το 2011 στην πρώτη έκθεση του έργου προέτρεπα τους επισκέπτες να πάρουν ένα κομμάτι μάρμαρο μαζί τους και ένιωθα σαν να τους προτρέπω να  αναλάβουν ένα μέρος/ μια αναλογία , της ευθύνης για τον κόσμο που ζούμε. Αυτό ακριβώς θα πρότεινα και στην παρούσα συνθήκη ώστε αυτό το μικρό θραύσμα να μας υπενθυμίζει ότι εμείς ευθυνόμαστε για την ιστορία μας και οφείλουμε  να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε.

«Ο Μάγος», «το δείπνο» – Πρόταση εικαστικού έργου για τη συμμετοχική έρευνα δράσης – Διονύσης Ματαράγκας

«Ο μάγος»

Ο μάγος τοποθέτησε το καπέλο πάνω στο τραπεζάκι και λέγοντας ακαταλαβίστικα λόγια έβγαλε ένα Λαγό από το καπέλο.
Οι θεατές χειροκρότησαν.

Ο μάγος στην επόμενη παράσταση κοίταξε τους θεατές ,είπε τα ακαταλαβίστικα λόγια του και από το καπέλο έβγαλε μια κατσίκα.
Οι θεατές ζητωκραύγασαν!

Ο μάγος περίμενε ότι στην επόμενη παράσταση οι θεατές θα εκπλαγούν και είχε δίκιο, όταν από το καπέλο έβγαλε ένα ελέφαντα.
Αυτό που δεν είχε προβλέψει ήταν ότι οι θεατές φώναζαν μπράβο το καπέλο σου είναι μαγικό, θεϊκό, υπέροχο. Όποιος έχει τέτοιο καπέλο μπορεί να κάνει θαύματα!

Στην τελευταία παράσταση ο μάγος πέρασε μπροστά από το κοινό του πλησίασε το καπέλο έβαλε το κεφάλι του μέσα και άρχισε να χώνεται μέχρι που εξαφανίστηκε!
Οι θεατές έμειναν με το στόμα ανοικτό!

Και τώρα… τι θα κάνουμε το καπέλο χωρίς το μάγο?

«Το γεύμα»

Ο οικοδεσπότης σήκωσε το ποτήρι και φώναξε:

«Απολαύστε το γεύμα!»

Οι καλεσμένοι χαμογέλασαν ηδονικά και έπεσαν με τα μούτρα στο φαί.
Αυτό επαναλαμβανόταν για αρκετό καιρό, μέρες, χρόνια. Τα φαγητά ποτέ δεν ήταν ίδια με τα προηγούμενα, ούτε το κρασί, τα γλυκά, τα φρούτα.

Κάθε μέρα οι καλεσμένοι καθόντουσαν στις θέσεις τους, κοίταζαν με ένα φιλήδονο βλέμμα, τον οικοδεσπότη, και ρώταγαν:

«Και σήμερα τι εκλεκτό μας έχετε;»

Στα αλήθεια τους είχε κακομάθει, δεν τους χάλαγε ποτέ τα χατήρια και αυτοί σε αντάλλαγμα τον αποθέωναν. Εξάλλουείχε την καρέκλατου στην κορυφή ενός τραπεζιούπου φιλοξενούσε το γεύμα του αιώνα!
Ώσπου μια μέρα ο οικοδεσπότης δήλωσε μπροστά σε ένα άδειο τραπέζι ότι το γεύμα έφτασε στο τέλος του.
«Οι συνταγές τελείωσαν» είπε, «δεν ξέρω τι άλλο να δώσω διαταγή να μαγειρέψουν».

Οι καλεσμένοι που είχαν μάθει ότι 08:00 σερβίρετε το γεύμα άρχισαν να φωνάζουν και να πλησιάζουν απειλητικά στο μέρος του.
«Θέλουμε κάτι πιο εκλεκτό» είπαν, δαγκώνοντας τα έπιπλα, τα τραπεζομάντηλα, τις καρέκλες, γρυλίζονταςκαι κραυγάζοντας σαν άνθρωποιτων σπηλαίων.

Τα φώτα έσβησαν και όταν ξανάνοιξαν το ρολόι του τοίχου έδειξε οχτώ, το τραπέζι ήταν στρωμένο, η καρέκλα στην κεφαλή του ήταν άδεια και οι καλεσμένοι ήρεμοι, καθόντουσαν στις θέσεις τους.

Ήταν έτοιμοι να φάνε τον πιο εκλεκτό μεζέ.

«Αλέξανδρος Ιόλας» – πρόταση εικαστικού έργου για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Βασίλης Διαμαντής

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην γειτονιά του Ιόλα. Από την εφηβεία μου, την δεκαετία του ΄90, το μόνο που θυμάμαι είναι η αρπαγή, η εγκατάλειψη και η αποσύνθεση του χώρου, αργή και σταθερή. Όλοι ήθελαν ή θα ήθελαν ένα κομμάτι του, υλικό ή άυλο για την όποια εκμετάλευσή του πρός όφελός τους, λες και το οτιδήποτε που σχετίζεται μαζί του έχει την μαγική ικανότητα να σε κάνει Ιόλα.

Όταν λοιπόν μου προτάθηκε να συμμετάσχω στο πρότζεκτ, ήταν σχεδόν αναπόφευκτο το τι θα κάνω.

Η πρότασή μου είναι ένα συμμετοχικό γλυπτικό έργο, ας το πούμε πάζλ, ξύλινο διαστάσεων 120cm x 160cm. Τα κομμάτια του θα είναι είτε τετράγωνα και ορθογώνια παραλληλόγρραμμα είτε μόνο ορθογώνια παραλληλόγραμμα (θα το ορίσει η σύνθεση). Μεταξύ τους θα είναι ανισομεγέθη και ανισοπαχή. Στην συνολική εικόνα που θα συγκροτούν θα υπάρχει σχεδιασμένη η μορφή του Ιόλα, γραμμική και μονόχρωμη. Στα επιμέρους κομμάτια του έργου θα υπάρχει επίσης η μορφή του, και εδώ γραμμική και μονόχρωμη, και το μέγεθός της θα ορίζεται από το κάθε κομμάτι ξεχωριστά. Θα λειτουργεί δηλαδή σαν αυτόνομο έργο και ταυτόχρονα θα είναι και μέρος του όλου.

Το ενδιαφέρον, για εμένα τουλάχιστον, είναι ότι ο καθένας ή η καθεμία θα μπορεί πάρει ένα κομμάτι του έργου, το οποίο θα  μπορεί να «σταθεί» και μόνο του, μέχρι να τελειώσουν. Η αποδόμηση του έργου για εμένα είναι η πραγματικότητα που έχω γνωρίσει και συνήθως αναπαράγουμε τα βιώματά μας, οπότε και εδώ θα μπορείς να πάρεις από το έργο ότι σου αρέσει.

Όλο αυτό το κάνω ελπίζοντας ότι κάποια στιγμη θα λήξει αυτή η πολυετής διαμάχη που αφορά στα πάντα γύρω από τον Ιόλα και το σπίτι του, η Βίλα Ιόλα, το μόνο στο οποίο μπορούμε να αναφερθούμε γιατί πλέον είναι δημόσιο (Δημοτικό) περιουσιακό στοιχείο, θα αναμορφωθεί και θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα από την νέα του ιδιότητα-ταυτότητα.

«Χωρίς τίτλο», πρόταση εικαστικού έργου για τη συμμετοχική έρευνα δράσης «Ι-όλα ή τίποτα» – Κατερίνα Στρατάκου

Πρόταση εικαστικού έργου σε εξέλιξη και συμμετοχικής δράσης για το πρότζεκτ «Ι-όλα ή τίποτα»

Kατερίνα Στρατάκου

Τίτλος:  Xωρίς τίτλο
Υλικό:  Styrofoam – Κόλλα – Θαλάσσιοι χάρτες πολεμικού Ναυτικού – Ακρυλικά –Led- Φουλάρι.
Διαστάσεις: 130 Χ 80 Χ 45cm (ύψος μεταβλητό) 

Ερμαφρόδιτο έργο σε εξέλιξη πού σαν  ιδέα γεννήθηκε  το 2009. Η υλοποίησή του ξεκίνησε το 2017, συνεχίζεται το 2020 με την ευκαιρία της αλληλεπίδρασης και δημιουργίας στον τόπο μας με άλλους.

Αναφορές:
Oικογένεια Χελωνίδες (Ζωολογία-επιστημονική μελέτη)
Χελώνα σύμβολο αιώνιο. Αντιπροσωπεύει τη σταθερότητα, δύναμη, γενναιοδωρία. Κρατούσε στην πλάτη της τη γη διηγούνται μύθοι πολλών ιθαγενών λαών.
Ο βράχος ΟΥΛΟΥΡΟΥ στην Αυστραλία θεωρείται από τους μεγαλύτερους μονόλιθους στον κόσμο και η δημιουργία του, καθώς οι άνεμοι φυσούσαν, συνδέεται με το «Πνεύμα της χελώνας», όπου πραγματοποιούνται ακόμα και σήμερα  μυστηριακές τελετές από τους Αβορίγινες.
Η χελώνες ανήκουν  στην ομοταξία των πρωτόγονων ερπετών, καθοδηγούνται από την όραση (διακρίνουν τα βασικά χρώματα) όσφρηση και κυρίως την ακοή, που βασίζεται σε κραδασμούς υποστρωμάτων.
Έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του τόπου (φιλοπατρία) πέφτουν σε χειμερία νάρκη και γεννούν αυγά. Στη φύση αν εξαιρέσουμε τα αρπακτικά και τον άνθρωπο δεν έχουν άλλους εχθρούς.
Το καβούκι  είναι οστέινο προστατεύει το σώμα από τα εσωτερικά όργανα, σαν ένα θωρακισμένο κλουβί, το οποίο φοράει, φαίνεται σκληρό αλλά δεν είναι πανοπλία.   
Τα πρώτα ζώα που ταξίδεψαν στο φεγγάρι το 1968 και γύρισαν ζωντανά ήταν ένα ζευγάρι χελώνες από τη Ρωσία.
Δεν έχουν φωνητικές χορδές και δόντια αλλά μπορούν να κάνουν δυνατούς ήχους, να γίνουν αδίστακτα αρπακτικά και να επιταχύνουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε.
Γίνονται τρομεροί ανιχνευτές όταν έχουν σεξουαλικές ορέξεις, ζούνε έως 120 χρόνια και το χέλυο έχει χρησιμοποιηθεί ως έγχορδο μουσικό όργανο στην αρχαιότητα.                                                                        Είναι είδος προστατευόμενο.

Προσωπικές σκέψεις:
Μέσα από το  έργο μου θα ήθελα να απευθυνθώ σε ένα κοινό που να μπορέσει να συγκινηθεί, να προσπαθήσει να καταλάβει τους συμβολισμούς, να ενοχληθεί, να δοκιμάσει τα συναισθήματα του και να είναι ενεργητικό.
Να δει την πραγματικότητα με άλλη ματιά και το θετικό αποτέλεσμα προς την κοινότητα μέσα από τη δύναμη των αξιών του διαλόγου, της σκέψης και των έργων τέχνης.
Εμείς φτιάχνουμε γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ δημιουργού και κοινού ώστε να καταφέρουμε το εγώ να γίνει εμείς. Να διορθώσουμε σφάλματα ανθρώπων παρελθόντος χρόνου, είτε από την μία πλευρά, είτε από την άλλη, δεν μπορούμε,  ότι έγινε, έγινε.
Ξεκινώντας λοιπόν, βάζουμε θεμέλια στο καινούργιο με αγνότητα και θετικότητα προς το μέλλον μέσα από την τέχνη, μέσα από την αγάπη μας προς τη φύση και μέσα από την αλληλεπίδραση με την κοινότητα.
Η σχέση τέχνης και κοινωνίας είναι ιδιαίτερα στενή γιατί δημιουργείτε πολιτισμός και ιστορικότητα.

               «Το κλειστό πατζούρι είσαι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει είμαι εγώ»

                                                                                 Οδυσσέας Ελύτης

Όμως ας προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε το υποκείμενο με το αντικείμενο τη σχέση μεταξύ τους και τα συμβολικά νοήματα που εκπέμπουν. Φυσικά ευελπιστούμε να γίνει υλοποίηση της παρουσίασης όλων των έργων στον περιβάλλοντα χώρο του κτήματος, αλλά αν υπάρξει θέμα θα  παλέψουμε για άλλη φιλοξενία.
Το έργο έχει ήδη αποκτήσει για τον εαυτό του, μέσα από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες, ένα παρελθόν από τις εμπειρικές καταστάσεις του covid-19, μια ιστορία χειμερίας νάρκης, που όμως η επιβολή γίνεται συνειδητά από το δημιουργό του και η ένταση της στιγμής της υλοποίησης και της σκέψης χάνεται. Ο χρόνος παγώνει. 
Έτσι ακριβώς μέσα από κοινωνικοπολιτικές σουρεαλιστικές καταστάσεις τολμώ να πω, το κτήμα  Ιόλα πάρα πολλές φορές μη στηρίζοντας το, γίνεται εθισμένος άνθρωπος, ερειπωμένος, κραυγάζοντας  βοήθεια, αναζητώντας την υπόσταση που του πρέπει, σιγά σιγά καταρρέει,  λεηλατώντας το λεκτικά και πρακτικά  χτίζουμε τοίχους στις διόδους της  λάμψης του φωτός και της ελπίδας.                         
Έτσι βεβιασμένα γίνετε απολίθωμα καβούκι μέσα στο καβούκι.
(Ο συγχωρεμένος) ήταν ταξιδιάρης, έξυπνος, κοινωνικός στην ελίτ, αγαπούσε τις τέχνες ως χορευτής, ως μοντέλο, ως συλλέκτης, γοητευτικός, ωραιοπαθής, αλαζόνας, ευκατάστατος, γενναιόδωρος, ζωηρός σαν πολυμήχανος Οδυσσέας.
Και βρήκε την Ιθάκη του σ’ ένα τόπο που γι αυτόν ήταν μαγικός, με πολλά παραδεισένια όνειρα, με πολλά λουλούδια, με πολλά δένδρα και πολλά πουλιά και φίδια και σαύρες και αγαπημένους σκύλους και χελώνες. Φτιάχνει την φωλιά του, την αγαπά  και θέλει να την  χαρίσει όταν φύγει από τη ζωή.
Η  αίσθηση του τόπου τον δένει  με το χώμα, υποκείμενο και αντικείμενο χαράζουν πορεία με ίχνη και  αποτυπώματα, το ένα επάνω στο άλλο.
Το πνεύμα της χελώνας προστατευτικό, το θωρακισμένο σπίτι καβούκι τον αγκαλιάζει, τον κρύβει «Όσα θέλω εγώ να δείτε, θα δείτε». Η χειμερία νάρκη που πέφτει, είναι για λίγο. Οι αισθητικές απολαύσεις τον οδηγούν. Ανιχνεύει για τέχνη, ανιχνεύει συντροφιά, αφουγκράζεται, βλέπει  και με οξυμένη όσφρηση και ισχυρό θέλω, μεταμορφώνεται σε αρπαχτικό  απολαμβάνοντας τις ομορφιές που τον περιβάλλουν.
Ενοχλεί. Η φαντασία της κοινότητας γίνεται υπερρεαλιστικό κίνημα, γκρεμίζουν γέφυρες. Το πνεύμα της χελώνας έχει δύο εχθρούς, τα αρπακτικά πτηνά και τον άνθρωπο.
Το Χέλυο φαίνεται σκληρό αλλά δεν είναι και πανοπλία.
Εξερευνώντας ένας ατέρμονος Σουρεαλισμός ανοίγει νέους ορίζοντες.

«Δεν ισχυριζόμαστε πώς θα διορθώσουμε σφάλματα. Σκοπεύουμε όμως να τους δείξουμε πόσο εύθραυστες  είναι οι σκέψεις»
Αντρέ Μπρετόν

Επιρροές:

Τέχνη της γης και εννοιολόγηση (η ιδέα γεννά την τέχνη) 
Εντροπία: Ο βαθμός αταξίας ενός δυναμικού συστήματος και η δυνατότητα διάσωσης ενός κατεστραμμένου τοπίου.   
Υπερρεαλισμός: Αληθινή λειτουργία της σκέψης χωρίς προκαταλήψεις.

Διάδραση με την κοινότητα:
Καθώς ο θεατής έχει τη δική του προσωπική εμπειρία θα επιχειρήσω – διεκδικήσω μια συνομιλία για το εννοιολογικό πλαίσιο του έργου, τη μελέτη της εξέλιξης, την ψυχή του και το μήνυμα που αφήνει στην σκέψη μας.

1      Θα ζητηθεί να βάλουν χρώματα  με λαδοπαστέλ σε χαρτί κανσόν 20cm.15cm περίπου και αυτό  θα περαστεί με μαύρη τέμπερα, θα σχεδιάσουν μια χελώνα με κάτι αιχμηρό  όπως μπορούν,   και πριν στεγνώσει,   θα το τυπώσουν σε κορμούς δέντρων ή σε όποιο σημείο θέλουν  ώστε το intex αποτύπωμα να ακολουθεί τα βήματα των  πνευμάτων και τη συνέχεια του έργου μου, να μοιραστούν μέρος της ψυχής του. 

2   Με άλλο τρόπο σαν φροτάζ αποτύπωμα χελώνας σε λεπτό χαρτί μόνο με παστέλ σε σημεία. (πάτημα με μολύβι) 3  Κατασκευή ταΐστρας για τα πουλιά με πλαστικά μπουκάλια (άσχετο με το έργο μου, αλλά σχετικό με τη διάδραση μεταξύ μας, το φυσικό περιβάλλον και τα έργα συναδέλφων καλλιτεχνών)