«Πωλούνται αυτή τη στιγμή στο Λονδίνο 155 αντικείμενα του Ιόλα – Τι απαντά στο LIFO.gr ο οίκος Sotheby’s», της Χριστίνας Γαλανοπούλου – lifo.gr, 22/05/2017

Η απάντηση του οίκου δημοπρασιών στα ερωτήματα του LIFO.gr, αλλά και στην κινητοποίηση και τις επιστολές διαμαρτυρίας του Δήμου Αγίας Παρασκεύης

Αθόρυβα, χωρίς καμία ιδιαίτερη ανακοίνωση, σήμερα Πέμπτη 25 Μαΐου στις 2 το μεσημέρι- βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο, 155 πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα. 

Έργα τέχνης των σπουδαιότερων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών (Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, και πολλών άλλων), προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα (ολόχρυσες ταμπακέρες, χρυσά ρολόγια, βαρύτιμα περιδέραια, βραχιόλια, διαμαντένια σκουλαρίκια και μανικετόκουμπα, περίτεχνα μπουκάλια, κ.α), αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες φιγουράρουν σε μια μακρά -ωστόσο, καθόλου διαφημισμένη από τον οίκο- λίστα, ως τα αντικείμενα τις δημοπρασίας. 

Οι εκτιμήσεις για τις τιμές στις οποίες θα πωληθούν εκκινούν από τις 400 βρετανικές λίρες (όσο υπολογίζεται ότι θα πιάσει ένα μικρό σχέδιο με μολύβι του Αλέκου Φασιανού ή μία ασημένια κανάτα Tiffany & Co) και φτάνουν στις 200.000 βρετανικές λίρες: πρόκειται για το ακριβότερο κομμάτι της συλλογής Ιόλα και είναι ένα έργο του Βίκτορ Μπράουνερ του 1949.

Pablo Picasso, Minotaure caressant une Dormeuse, 1933. Υπολογίζεται: 25.000 — 35.000 βρετανικές λίρες.

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη περιουσία του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή ή καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal.

Παρά τη δραστήρια παρουσία του οίκου δημοπρασιών στα social media και τη συνέπεια με την οποία παρουσιάζει και προωθεί τις σημαντικότερες δραστηριότητες του στην επίσημη ιστοσελίδα του, τη δημοπρασία της 25ης Μαΐου πρέπει να την αναζητήσει κανείς στη λίστα των λοιπών δημοπρασιών που διεξάγονται τόσο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, όσο και στα άλλα σημεία του πλανήτη που εκπροσωπείται ο Sotheby’s. Και πάλι σε αυτή την υποσελίδα του επίσημου site χρειάζονται ακριβώς 62 λέξεις (!) για να περιγραφεί το εύρος της συλλογής των αντικειμένων που θα βγουν στο σφυρί.

Σε ένα μικρό κείμενο των Sotheby’s για την δημοπρασία, αναφέρεται ότι «το όνομα του Αλέξανδρου Ιόλα αντανακλά τη γνώση της σύγχρονης αγοράς της Τέχνης, η οποία τον αναγνωρίζει ως οραματιστή έμπορο και ως πρωτοπόρο της παγκόσμιας αγοράς τέχνης της εποχή του. Από το 1945 έως το 1976 [ο Ιόλας] φιλοξένησε πολλές εκθέσεις καλλιτεχνών, όπως οι Μαξ Ερνστ, Ρενέ Μαγκρίτ, Δωροθέα Τάννινγκ και αργότερα τους Άντι Ουόρχολ, Νίκι Ντε Σεν Φαλ, Τάκις και Λαλάν στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και στην Αθήνα».

Δεδομένου του αιώνιου αινίγματος για το τι απέγινε η πολύτιμη οικοσκευή του μαικήνα της Τέχνης, όταν εκείνος πέθανε και δεδομένου του σκανδάλου της καταλεηλάτησης της πολυτελούς έπαυλής του στην Αγία Παρασκευή και καταγγελιών για κλοπές, αναζητήσαμε περισσότερα στοιχεία για τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των πολύτιμων αντικειμένων που πλέον βγαίνουν σε δημοπρασία τον τρέχοντα μήνα και για την ώρα η LIFO αναμένει απάντηση από την διευθύντρια των Sotheby’s στο Λονδίνο κυρία Gauri Agarwal. 

Niki de Saint Phalle, σχέδιο για αφίσα, 1974. Τιμή εκκίνησης: 2.000 — 3.000 βρετανικές λίρες.

Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η απάντηση του οίκου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης αυτών των αντικειμένων, καθώς βάσει των ερευνών, των ρεπορτάζ και των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα προηγούμενα χρόνια, πρακτικά ελάχιστα πράγματα αξίας από την περίφημη συλλογή Ιόλα χάθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Αν μάλιστα πιστέψει κανείς ανθρώπους που έζησαν στο στενό περιβάλλον του φημισμένου γκαλερίστα και εμπόρου Τέχνης, η περιουσία της βίλας Ιόλα είχε καταγραφεί με προσοχή από την αδελφή του Νίκη Στάιφελ και το σύνολό της πέρασε στα χέρια των συγγενών. Και πάλι, όμως, δεδομένης της επιθυμίας του Αλέξανδρου Ιόλου που ήθελε η περιουσία του να περάσει στα ανά τη χώρα Μουσεία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η στιγμή και η έκταση της λίστας, η οποία παρατίθεται αναλυτικά παρακάτω. 

UPDATE: Πριν από λίγες μέρες το LIFO.gr έλαβε από εκπρόσωπο του οίκου την εξής απάντηση, την οποία και δημοσιεύει αυτούσια.

«Έχουμε λάβει γνώση για τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει αναφορικά με την προέλευση ορισμένων έργων της επικείμενης δημοπρασίας, τα οποία παλαιότερα συμπεριλαμβάνονταν στη συλλογή του Αλέξανδρου Ιόλα. Υπάρχουν σημαντικές παρανοήσεις αναφορικά με την εν λόγω δημοπρασία, τις οποίες θα θέλαμε να διευκρινίσουμε. Οι πρόσφατες προτάσεις του Δήμου Αγίας Παρασκευής σχετικά με την προέλευση των έργων της προκείμενης δημοπρασίας είναι αβάσιμες και μη τεκμηριωμένες. Έχουμε απαντήσει στον δήμο, προκειμένου να διευκρινίσουμε την κατάσταση. Γνωρίζουμε ότι η Βίλα του Αλέξανδρου Ιόλα έχει χαρακτηριστεί από το 1998 ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο, αλλά θεωρούμε ότι αυτό δεν σχετίζεται με τη δική μας δημοπρασία. Επιπλέον, έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι άλλα περιουσιακά στοιχεία έχουν κλαπεί από την Βίλα στο παρελθόν, αλλά ο Οίκος Δημοπρασιών Sotheby’s δεν θα διέθετε ποτέ κάποιο περιουσιακό στοιχείο για πώληση, σε περίπτωση που διατηρούσε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με την προέλευσή του. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκαλύπτουμε λεπτομέρειες για τους πωλητές μας χωρίς τη συγκατάθεσή τους, λόγω των υποχρεώσεων εχεμύθειας και εμπιστευτικότητας που διατηρούμε απέναντι σε όλους τους πελάτες μας. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η κυρία Gauri Agarwal, μέλος του Sotheby’s Private Client Group της Ινδίας, δεν εμπλέκεται στην εν λόγω δημοπρασία, και στη παρούσα φάση βρίσκεται σε άδεια μητρότητας».

Giorgio de Chirico, La Sponda Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.

Andy Warhol, Alexander The Great, 1982. Υπολογίζεται: 35,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso , Femme regardant par la Fenêtre, 1959. Υπολογίζεται: 12.000 — 18.000 βρετανικές λίρες.
Pablo Picasso, L’ÉTREINTE II, 1963. Τιμή: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.

Niki de Saint-Phalle, Le poète et sa muse, 1974. Υπολογίζεται: 35,000 — 45,000 βρετανικές λίρες.
Lucio Fontana, Concetto Spaziale, 1967. Υπολογίζεται: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, εικονογράφηση για το Le rire des poètes (ανθολογία χιουμοριστικών ποιημάτων, Παρίσι, 1969), έργο του 1968. Τιμή πώλησης: 10,000 — 15,000 βρετανικές βρετανικές λίρες.
Jean Hugo (1894 – 1984), Quinze paysages. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Sirènes, si Sirènes! La race des Sirènes est probablement à disparaitre, 1968. Υπολογίζεται: 30,000 — 40,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Κυκλαδικό. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), κηροπήγια. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Constellation, 1952. Τιμή: 60,000 — 80,000 βρετανικές λίρες.
Vassilis Fotopoulos (Βασίλης Φωτόπουλος), Άτιτλο. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Παπαβασιλείου, Eta’ del Neutro. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Carte per le Grandi Manovre del 1893. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Espace Interieur. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Νεκρή Φύση με Φρούτα, Ποτήρι και Μπουκάλι. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Ιωάννης Καρδαμάτης, Χρυσά Τετράγωνα. Τιμή: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Salvador Dalí, Les Bras de Dalí, ζευγάρι φωτιστικών, Τιμή: 15,000 — 20,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Κονσόλα, 1970. Τιμή: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Novello Finotti, Τραπέζι, 1971. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
William Copley, They Laughed When I Sat Down Tο Play. Τιμή: 25,000 — 35,000 βρετανικές λίρες.
Claude Lalanne, ζευγάρι ασημένιων διακοσμητικών. Τιμή: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Sweet SEXY Clarise. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Dear Diana. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Rain. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Niki de Saint-Phalle, The Key to the Treasure. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Eventail Japonais. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Michael Tombros, Γλυπτική Μορφή, 1955. Τιμή: 100 — 150 λίρες.
Henri Matisse, La Robe d’ Organdi, 1922. Υπολογίζεται: 3,000 — 4,000 λίρες.
James Talmage White, Ναός του Ολυμπίου Διός, 1879. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο με το κουστούμι ενός βοσκού για την όπερα Orfeu του Cristoph Willibald Glück. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, σκίτσο για τα σκηνικά της όπερας Orfeu του Cristoph Willibald Glück, 1971. Τιμή: 12,000 — 18,000 λίρες.
Victor Brauner, Polarization, 1949. Υπολογίζεται: 150,000 — 200,000 λίρες.
Pavlos (Διονυσόπουλος), Δέντρο. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέκος Φασιανός, οι Περαστικοί, 1962. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Βαλίτσες. Τιμή: 20,000 — 30,000 λίρες.
Giorgio de Chirico, La Cabina nei Bagni Misteriosa, 1968. Τιμή: 500 — 700 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Nue couchée, 1965. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
François-Xavier Lalanne, Oiseau Blue. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Dorothea Tanning, Frieze. Τιμή: 1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Άτιτλο. Τιμή: 100 — 150 βρετανικές λίρες.
Roberto Matta, Coigitum, 1975. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Σινιάλο. Υπολογίζεται: 30,000 — 50,000 βρετανικές λίρες.
Eliseo Mattiacci, Planets. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Jean-Pierre Raynaud, Nineau cm, 1970. Τιμή: 1,500 — 2,500 λίρες.
Γιάννης Τσαρούχης, Προμηθέας, 1965. Τιμή: 6,000 — 8,000 βρετανικές λίρες.
Αλέξης Ακριθάκης, Κατασκευή, 1982. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες
Pavlos (Διονυσόπουλος), Κάλτσες, 1971. Τιμή: 15,000 — 20,000 λίρες.
Βασιλάκης Τάκης, Portfolio. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Πέτρος Μωραΐτης, Πέτρος, 1970. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Λυρικά. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Carlo Ramous, Quattro racconti / Quattro incisioni, 1969. Τιμή: 600 — 800 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Last night I had a dream. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What do you like about me? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, Our love was a beautiful flower. Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Niki de Saint-Phalle, What Shall I Do? Τιμή: 1,200 — 1,500 λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 4 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα από έκθεση του Πανιάρα στην Iolas Jackson Gallery,αφίσα Φασιανού από την Galerie Iolas, ένα πόστερ του Max Ernst από την Alexandre Iolas και πόστερ της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από την Galerie Iolas, με τον κατάλογο της έκθεσης του Τσόκλη από την Iolas Galerie Zoumboulakis). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Διάφοροι καλλιτέχνες, 5 αφίσες εκθέσεων ( αφίσα της Niki de Saint-Phalle Les Nanas από τη Galerie Iolas, αφίσα Φασιανού από την Alexandre Iolas, αφίσα του Γκίκα από την Iolas Galerie Zoumboulakis και αφίσα από έκθεση των Braque, Dali, Ernst, De Chirico, Leger, Mattisse, Modigliani, Picasso και αφίσα του Max Ernst από την Alexandre Iolas). Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες
Αλέκος Φασιανός, Άντρας σε Ποδήλατο. Υπολογίζεται: 300 — 400 βρετανικές λίρες.
Giorgio de Chirico, Teseo, 1970. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Max Ernst, Lieux Communs, Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Kirk Stieff Corporation, Baltimore, ασημένια μαχαιροπήρουνα (147 τεμ.). Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
A. Codognato, Venice, 12 διακοσμητικά πιάτα. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
M. Fred Hirsch Co., Inc., New Jersey, Σερβίτσια καφέ και τσαγιού. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Harlbux, Paris, Δύο ασημένιες πιατέλες, περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, Κανάτα, 1906.Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Tiffany & Co., New York, δύο μεγάλα επιτραπέζια φωτιστικά, 1891-1902. Υπολογίζεται: 10,000 — 15,000 βρετανικές λίρες.
Philippe Metayer, Amsterdam, Επιθαλάμιο, 1732. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, Ανάγλυφο με δείπνο και μουσική σκηνή, 17ος αιώνας. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Ιταλία, πλακέτα με τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, πιθανότατα του 20ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Πέρσης πολεμιστής στο άλογό του, πιθανότατα έργο του 17ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, σεκρετέρ. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, καναπές, τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες, 1810. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τραπέζι, 19ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Βόρεια Γερμανία, εξάπτυχο χώρισμα, μέσα του 18ου αιώνα. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικός καθρέπτης, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, φωτιστικά τοίχου, 19ος αιώνας. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Σκαραβαίος, ο καλλιτέχνης υπογράφει ως P. A. G, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Βάτραχος, αγνώστου καλλιτέχνη, μέσα 20ου αιώνα. Τιμή: 600 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Qajar, Περσία, αραβική καμήλα (δρομάς), περ. 1900. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Augsburg, Γερμανία, ζευγάρι Αγίων, 1720. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Christian Welmeer (1742 – 1814), κλασική φιγούρα με σκύλο, 1780. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, σταυρός από κεχριμπάρι και χρυσό με ρουμπίνια και διαμάντια, μέσα 18ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, βάζο με αραβουργήματα, 17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 5,000 — 7,000 λίρες.
Μιλάνο, Ιταλία, κούπα με κεφάλια δράκων, 16ος/17ος αιώνας. Υπολογίζεται: 8,000 — 12,000 βρετανικές λίρες.
Γαλλο-Φλαμανδικές καρέκλες Fauteuil , τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, καρέκλα, 18ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, τρεις καρέκλες Fauteuils. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, πολυθρόνες Fauteuils. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Αγγλο -Ολλανδικός καθρέπτης, 19ος αιώνας. Τιμή: 600 — 900 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, βοηθητικό τραπέζι, τέλος 18ου αιώνα. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ρωσία, κουτί για παιχνίδια, 19ος αιώνας. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Louis Vuitton. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Ολλανδία, κουτί, τέλη 17ου αιώνα. Υπολογίζεται: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Αγγλία, κοσμηματοθήκη, 1840. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 4,000 — 6,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί, 1791-1818. Τιμή: 3,500 — 4,500 βρετανικές λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 3,000 — 5,000 λίρες.
Mexico City, χρυσό κουτί. Τιμή: 2,000 — 3,000 λίρες.
Cartier, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 4,000 — 5,000 λίρες.
Ιταλία, ταμπακιέρα, 1960. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Van Cleef & Arpels, ταμπακιέρα με ρουμπίνι, 1960s. Υπολογίζεται: 7,000 — 9,000 λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Nicolis Cola, χρυσή αλυσίδα λαιμού. Τιμή: 4,500 — 5,500 βρετανικές λίρες.
Ανατολική Ευρώπη, ταμπακιέρα, 1930. Τιμή: 800 — 1,200 λίρες.
Κοσμήματα για μαλλιά, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 700 — 900 βρετανικές λίρες.
Σκουλαρίκια, αποδίδονται στην Claude Lalanne. Τιμή: 1,000 — 1,500 λίρες.
Περιλαίμιο με αμέθυστο και διαμάντια. Τιμή: 7,000 — 9,000 βρετανικές λίρες.
Περιλαίμιο με ζαφείρι. Υπολογίζεται: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κοσμήματα με μαργαριτάρια. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Cartier, διαμαντένια μανικετόκουμπα. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Κουτί με κρύσταλλο, όνυχα και διαμάντια, Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1,200 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με διαμάντια. Τιμή: 1.000 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Σταυρός με σμάλτο και ρουμπίνι. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Κρεμαστός σταυρός από γρανάτη και ορυκτό κρύσταλλο. Τιμή: 3,000 — 4,000 βρετανικές λίρες.
Jaeger-LeCoultre, χρυσό, τετράγωνο ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Universal Geneve, χρυσό ρολόι χειρός με μπρασελέ. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Vacheron & Constantin, ρολόι τσέπης με διαμάντια και λευκόχρυσο. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Κουτί για χάπια. Τιμή:1,500 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Διάφορα αξεσουάρ για κυρίες. Τιμή: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Shirvan Karagashli, Ανατολικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Moghan Kazak, Νοτιοδυτικός Καύκασος, χαλί. Υπολογίζεται: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Kirman Lavar, Νοτιοανατολική Περσία, χαλί. Τιμή: 1,000 — 2,000 βρετανικές λίρες.
Κινέζικο βάζο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Κίνα, Κάθισμα για κήπο, ύστερη περίοδο της δυναστείας των Qing. Υπολογίζεται: 1,500 — 2,500 βρετανικές λίρες.
Γαλλία, φωτιστικά. Τιμή: 1.500 — 2.000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κηροπήγια. Τιμή: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Mara Karetsos, κηροπήγια. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Βάζα Japonisme, μάλλον Baccarat, τέλος του 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 1,200 — 1,800 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Τοπίο. Υπολογίζεται: 600 — 800 βρετανικές λίρες.
Eugene Berman, Ρωμαϊκή Πύλη, 1959. Τιμή: 300 — 500 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Άτιτλο. Τιμή: 200 — 300 βρετανικές λίρες.
Harold Stevenson, Κολόνα, 1965. Τιμή: 800 — 1,200 βρετανικές λίρες.
Σουηδία, βάζο, αρχές 19ου αιώνα. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Στήλες Τοσκάνης, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 4,000 — 6,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, κιονόκρανα, 20ος αιώνας. Υπολογίζεται: 3,000 — 5,000 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, Σφαίρες. Τιμή: 400 — 600 βρετανικές λίρες.
Ιταλία, 20ος αιώνας. Τιμή: 2,000 — 3,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Γυμνό, 1925. Υπολογίζεται: 8.000 — 12.000 λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Takis (Παναγιώτης Βασιλάκης), Λουλούδι. Υπολογίζεται: 20,000 — 30,000 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Κώστας Πανιάρας, Αναδιπλώσεις. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Πιθανότατα Ιταλία, αγαλματίδιο Αγίου, περ. 1700. Υπολογίζεται: 1,000 — 1,500 βρετανικές λίρες.
Αρκτικός ωκεανός, δύο χαυλιόδοντες από φάλαινα ναρβάλ. Υπολογίζεται: 15,000 — 25,000 βρετανικές λίρες.

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/articles/arts_articles/143369/poloyntai-ayti-ti-stigmi-sto-londino-155-antikeimena-toy-iola-ti-apanta-sto-lifo-gr-o-oikos-sotheby-s, τελευταία πρόσβαση 20/09/2020

ο Γιόλας * Από την Γλυκερία Μπασδέκη, της Γλυκερίας Βασδέκη – lifo.gr, 08/06/2014

{ Ανάληψις Αλεξάνδρου Ιόλα του Φιλοτέχνου }

O mio babbino caro ~~~

O  Γιόλας  μπήκε στο μαρτυρολόγιο χωρίς να το πολυκαταλάβει. ΄Εχει συμβεί με αρκετούς, τόσο της Ορθοδόξου, όσο και της Ρωμαιοκαθολικής λίστας μπεάτων. Δεν είχε καμμία όρεξη να τον φάνε τα λιοντάρια.  Από την αρένα (φαντάζομαι) θα ξεχώριζε τα σώματα των σκλάβων –παλαιστών ( φουλ στο μπέιμπι όιλ ) που άνοιγαν το φαντασμαγορικό σόου πριν αριβάρουν στην πίστα τα ατάιστα με τις χαίτες.

Στις κούτες με τις χρονοκάψουλες τα έχω ακόμη. Τον έσκασα τον εφηβικό τον οβολό μου στους Αυριανιστές κι εγώ. Η τραβεστί Κάλλας σε αποκαλύψεις ποταμός, κάτι κουλουβάχατα με τον Μίνω Αργυράκη, η συγχωρεμένη η Μελίνα επί του πολιτισμού της, η κυρία Ζωίτσα μετά συζύγου. ‘Ολα τα λήμματα στο λεξικό της νεότερης ελληνικής τέχνης ήταν εκεί –από το άλφα και το τσίκι τσίκι ως το πάμφτωχο ταλέντου φα, αυτό με το πουλί.

Δεν την ονειρευόταν την μπεατοποίηση τύπου Νεομάρτυρας Αλέξανδρος ο Εκκοσμικευμένος  ο κύριος Γιόλας. Κάτι εκπάγλου τσόλια αγαπούσε, την ασφάλεια και τη θαλπωρή της τέχνης που πληρώνει ντούκου λάτρευε και κάτι ωραία γεράματα χωρίς ίχνος γήρατος μελετούσε.

Τον έφαγαν, τον ξέσχισαν. Το πλήθος ευχαριστήθηκε μπροκάρ πασμίνες και σινιέ ουρλιαχτά στο στόμα των λεόντων. ΄Ηταν και τα χρόνια τέτοια- ο ΄Ακης πίστευε ακόμα ότι είναι όντως ο ωραίος Μπρούμελ, τι να λέμε και τι να μην πούμε…. ΄Οποιος ξέρει ας μιλήσει τώρα κι όποιος δεν ξέρει ας μην μιλήσει ποτέ, θα έλεγε (ξαναφαντάζομαι ) κι ο ίδιος ο Μάρτυς.
Εικοσιεφτά και σήμερα από την κοίμησή του (23 Μαρτίου 1907, Αλεξάνδρεια Αιγύπτου /8 Ιουνίου 1987, Νέα Υόρκη , λένε οι βικιπαίδειες ) και ο Γιόλας είναι έτοιμος για ένα νέο σερί επί ασπαλάθων . Η κανιβαλισμένη έπαυλη στην Αγία Παρασκευή έχει ήδη κόψει είσοδο για τη νέα γενιά πλήθους αρένας. ΄Εχει κατοίκους της περιοχής που διεκδικούν τα εφτά στρέμματα, εργολάβους , χορηγούς επικοινωνίας , τον όμιλο ΑΝΤ1, τον γλύπτη Τάκη ( συνοδευόμενο από τα κορίτσια του) , εγκαίνια, θεατρικά, μεταπτυχιακούς της ΑΣΚΤ, νεοσελέμπριτις της συμφοράς, συζύγους υπουργών με μπαγκέτα- όλα τα’χει αυτή η βίλα.

Χρυσοστόμου Σμύρνης και Δημοκρατίας  ήταν η διεύθυνση κύριε Γιόλα μου –τον έρημο τον Σμύρνης τον έκαναν με τα  κρεμμυδάκια ,την κακομοίρα τη Δημοκρατία την έχωσαν στο σακί με τις γάτες.

Δεν ήταν εξαρχής καλός οιωνός αυτή η διεύθυνση.
Τα προσέχουμε αυτά.

΄Επρεπε τότε –τώρα πάει και πέταξε.

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/team/crying/49242, τελευταία πρόσβαση στις 20/09/2020

O Δήμος Αγίας Παρασκευής ζητά την απόσυρση των αντικειμένων Ιόλα από τη δημοπρασία Sotheby’s στο Λονδίνο, lifo.gr – 17/05/2017

Μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του LIFO.gr, ο δήμαρχος Γιάννης Σταθόπουλος παρεμβαίνει πριν τη δημοπρασία της 25ης Μαϊου

Ένα από τα περιουσιακά στοιχεία του Ιόλα που θα δημοπρατηθούν στους Sotheby’s και προέρχεται από άγνωστη πηγή. Ο οίκος δημοπρασιών, αν και έχει δεσμευθεί ότι θα απαντήσει σχετικώς, μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κάποιο σχόλιο

Να αποσυρθούν τα 155 έργα τέχνης και πολύτιμα αντικείμενα της σπάνιας και για πολλά χρόνια εξαφανισμένης συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα, που πρόκειται να βγουν σε δημοπρασία, την Πέμπτη 25 Μαΐου, ζητάει από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο, ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος, μέχρι να διερευνηθεί η καταγγελία για κλοπή τους. Ο Δήμαρχος στη σχετική επιστολή του προς τους Sotheby’s ζητάει επίσης τη γνωστοποίηση στοιχείων των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων τέχνης. Το πλήρες περιεχόμενο της επιστολής του Δημάρχου έχει ως εξής:

O δήμαρχος Αγίας Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος

«Αξιότιμε/ η κύριε /κυρία, Κατ’ αρχήν, σας ενημερώνουμε ότι η οικία του Αλεξάνδρου Ιόλα («Βίλλα Ιόλα»), στην Αγία Παρασκευή Αττικής, προάστιο της Αθήνας, όπου φυλασσόταν και εκτίθετο η συλλογή των έργων τέχνης του, έχει χαρακτηρισθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού, το έτος 1998, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Με βάση τα καταγγελλόμενα στο Δήμο Αγίας Παρασκευής, έχει υποβληθεί μήνυση κατά αγνώστων ενώπιον των Εισαγγελικών Αρχών για κλοπή έργων τέχνης και αντικειμένων που φέρεται ότι βγαίνουν σε δημοπρασία. Παρακαλούμε να μας γνωστοποιήσετε εγγράφως τα στοιχεία των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων και αντικειμένων. Επιπροσθέτως, παρακαλούμε όπως αποσύρετε τα ως άνω έργα τέχνης μέχρι να διερευνηθεί από την Ελληνική Αστυνομία και τις Εισαγγελικές Αρχές σε συνεργασία με εσάς η ως άνω αναφερόμενη υπόθεση κλοπής τους

Παρακαλούμε να μας γνωστοποιήσετε εγγράφως τα στοιχεία των φερόμενων ως ιδιοκτητών των προς δημοπρασία έργων και αντικειμένων. Επιπροσθέτως, παρακαλούμε όπως αποσύρετε τα ως άνω έργα τέχνης μέχρι να διερευνηθεί από την Ελληνική Αστυνομία και τις Εισαγγελικές Αρχές σε συνεργασία με εσάς η ως άνω αναφερόμενη υπόθεση κλοπής τους. Το παρόν κοινοποιείται στο Υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να προβεί στις δέουσες ενέργειες».

Σημειώνουμε ότι στη μακρά λίστα της δημοπρασίας συμπεριλαμβάνονται έργα μεγάλων καλλιτεχνών όπως οι Πικάσο, Ντε Κίρικο, Ουόρχολ, Ντε Σεντ Φαλ, Μπράουνερ, Ματίς, Ερνστ, Τάκις, Πανιάρας, Ακριθάκης, Καρδαμάτης, προσωπικά αντικείμενα και κοσμήματα, αλλά και έπιπλα, χαλιά, ασημένια σερβίτσια, μπιμπελό και καθρέφτες. Δεδομένων των πολλών ερωτημάτων για την τύχη των αντικειμένων της βίλας Ιόλα στην Αγία Παρασκευή, αλλά και των καταγγελιών για κλοπή η απάντηση του οίκου στο ερώτημα του Δημάρχου για τα επί μέρους στοιχεία της προέλευσης των προς δημοπράτηση αντικειμένων αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 

Ας σημειωθεί ότι το θέμα ανακίνησε πριν από μερικές μέρες το Lifo,gr, αναμένοντας ακόμη μία απάντηση από τον γνωστό οίκο δημοπρασιών στο Λονδίνο, κυρίως για το θέμα της προέλευσης των αντικειμένων της συλλογής… 

Ένα από τα έργα του Ιόλα που θα δημοπρατηθούν στους Sotheby’s και προέρχεται από άγνωστη πηγή. Ο οίκος δημοπρασιών, αν και έχει λάβει σχετική ερώτηση για την προέλευση και τους ιδιοκτήτες των αντικείμενων που θα βγουν σε δημοπρασία, μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κάποιο σχόλιο

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/now/culture/145092, τελευταία πρόσβαση στις 20/09/2020

«Κλεμμένα κάποια από τα αντικείμενα της συλλογής Ιόλα που βγαίνει σε δημοπρασία από τον Sotheby’s», της Χριστίνας Γαλανοπούλου – ligo.gr, 18/05/2017

Μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του LIFO.gr ο δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, Γιάννης Σταθόπουλος μιλά για το αίτημα απόσυρσης προς τον οίκο δημοπρασιών και όσα σχεδιάζει να κάνει η δημοτική αρχή.

Εν γνώσει της υπουργού Πολιτισμού, Λυδίας Κονιόρδου και σε συνεννόηση μαζί της, απεστάλη την Τρίτη και προς τον οίκο δημοπρασιών Sotheby’s στο Λονδίνο η κατεπείγουσα επιστολή του Δήμου Αγίας Παρασκευής για την απόσυρση από δημοπρασία που θα διεξαχθεί σε λίγες μέρες, λίστας πολύτιμων αντικειμένων της περίφημης συλλογής Ιόλα.

Ο δήμαρχος Αγ. Παρασκευής Γιάννης Σταθόπουλος

Όπως αποκάλυψε στο LIFO.gr ο Δήμαρχος, Γιάννης Σταθόπουλος, το γεγονός ότι ανάμεσα στα 155 τεμάχια της λίστας φιγουράρουν και αντικείμενα, τα οποία εδώ και χρόνια είχαν δηλωθεί ως κλαπέντα –από τις ληστρικές επιθέσεις στη Βίλλα Ιόλα στην Αγία Παρασκευή- καθιστά ακόμη πιο επιτακτική μία απάντηση από τους αρμόδιους του οίκου, για την προέλευση τους και τους πρότερους ιδιοκτήτες τους, που μετά την 25η Μαΐου, θα βρίσκονται κατά εκατομμύρια βρετανικές λίρες πλουσιότεροι.

Μεταξύ αυτών των αντικείμενων και οι περίφημες στήλες Τοσκάνης, οι οποίες, βάσει των εκτιμήσεων των ανθρώπων του Sotheby’s υπολογίζεται ότι θα «χτυπήσουν» από 4.000 έως 6.000 βρετανικές λίρες, καθώς και ο μαρμάρινος λέοντας που αποσπάστηκε από την έπαυλη, που εκτιμάται ότι θα αγγίξει τις 2.000 με 3.000 βρετανικές λίρες.

«Χωρίς να έχουμε λάβει ακόμη καμία απάντηση από τον οίκο, άλλωστε μόλις προχθές απεστάλη το αίτημα μας και κατόπιν του δικού σας δημοσιεύματος και της έκτασης που πήρε στον Τύπο, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ή να κάνουμε εικασίες για τους ιδιοκτήτες αυτών των αντικειμένων. Ωστόσο, εγώ ο ίδιος μπορώ να πω ότι μέχρι το τέλος, ακόμη και με όλη αυτή την κακοποίηση σε όλη την έκταση του εσωτερικού της έμπαινε κόσμος κάτι για να αποσπάσει. Μέχρι προ δεκαετίας ακόμη που είχα βρεθεί στο υπόγειο της βίλας, εκεί που βρισκόταν η μνημειώδης γκαρνταρόμπα του Αλέξανδρου Ιόλα, ακόμη και όταν είχε γεμίσει με νερά, είχε βρεθεί ότι είχαν αφαιρέσει το εσωτερικό της. Και βιβλία, ακόμη και κατεστραμμένα είχαν πάρει», λέει ο κ. Σταθόπουλος.

Ο ίδιος θυμάται –και γι’ αυτό εικάζει ότι τα χέρια στα οποία ανήκαν προηγουμένως αυτά τα αντικείμενα ίσως να ήταν και συγγενικά- πριν από χρόνια τις κουβέντες του με τον πρώην δήμαρχο Αγίας Παρασκευής, Λεονάρδο Χατζηανδρέου να του αφηγείται τον τρόπο με τον οποίο μετά τον θάνατο του μαικήνα των τεχνών, είχε εισβάλλει στο γραφείο του η αδελφή του Ιόλα, Νίκη Στάιφελ, δίνοντας του ένα κουτί και αναφέροντάς του με μνημειώδες ύφος: «Εδώ βρίσκεται η στάχτη του Γιόλα (sic)». Όμως, όπως αναφέρει, ακόμη και αυτή η μακρά λίστα δεν είναι παρά ένα τμήμα μόνο των αντικειμένων που βγήκαν –με κανονικό πλιάτσικο- εκείνο τον καιρό από την έπαυλη, γεγονός που σημαίνει ότι ίσως η δημοπρασία των επόμενων ημερών να είναι μόνο η αρχή.

Εδώ και καιρό, μετά από οδηγίες της πολεοδομίας και μηνύσεις κάπως έχει περιφραχθεί η έκταση, στην οποία κάποτε δέσποζε το αρχοντικό του Ιόλα. Στις 7 Ιουνίου –οπότε και συμπληρώνονται 30 χρόνια από τον θάνατό του, η δημοτική αρχή ετοιμάζει εκδηλώσεις και όπως εξηγεί ο κ. Σταθόπουλος βρίσκεται σε καλό δρόμο για την εξαγορά της έκτασης, με στόχο στην πορεία να αξιοποιηθεί με τρόπο που κάπως, έστω στο ελάχιστο, να εκπληρώνει την τελευταία επιθυμία του ιδιοκτήτή της. Να δημιουργηθεί, δηλαδή, ένας χώρος που θα τιμά την αγάπη του για τις τέχνες και τους ανθρώπούς τους. Ενδεχομένως, κι αν μέχρι τότε υπάρξουν εξελίξεις μετά το αίτημα απόσυρσης των αντικειμένων από τη δημοπρασία, με κάποια από τα αντικείμενα αυτά να κάνουν την αρχή, στην αναβίωση, έστω και κατ’ ελάχιστο, εκείνου που κάποτε υπήρξε αυτή η έπαυλη.

Μέχρι τότε –ίσως- έχουν προκύψει από τον οίκο δημοπρασιών Sotheby’s μερικές ικανοποιητικές απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο τα αντικείμενα αυτά περιήλθαν στη διάθεσή του και εφ’ όσον βάσει των μαρτυριών και των νομικών κινήσεων της δημοτικής αρχής, τουλάχιστον δύο από τα αντικείμενα αυτά φέρονται ως προϊόντα κλεπταποδοχής….

Ανασύρθηκε από https://m.lifo.gr/articles/arts_articles/145144, τελευταία πρόσβαση στις 20/09/2020

ΠΕΥΚΑΚΙΑ Αγίας Παρασκευής. Γνωρίζετε ότι … – Λένα Μαρκή, aparaskevi-images, 3/7/2014

v       Η παλιά ονομασία ήταν «Βρωμοπούσι». Το όνομα αυτό σώζεται σε επίσημους χάρτες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1981. Σε παλιά συμβόλαια οικοπέδων & αγροτεμαχίων σώζεται και η ονομασία «βρωμοπήγαδο». Ονομασίες χαρακτηριστικές της τότε εδαφολογικής ιδιομορφίας της περιοχής. Η περιοχή αποτελούσε βαλτότοπο και γνωστό κυνηγότοπο για Αγιοπαρασκευιώτες και Αθηναίους. Στη δεκαετία του 70 οι κάτοικοι την ονομάζουν «Πευκάκια» λόγω των πολλών πεύκων που υπήρχαν εκεί και για να εξωραΐσουν τη φυσιογνωμία της περιοχής. Εξάλλου είχε αρχίσει να αλλάζει η εικόνα της.

1960 τρύγος Πευκάκια



















v Στη δεκαετία του 50 στα Πευκάκια υπήρχαν αμπελώνες με πλούσιες ποικιλίες όπως σαβατιανό, σιδερίτες, μοσχάτα, ροδίτες, φράουλες, σταφίδες και παράγονταν άριστης ποιότητας κρασί. Επίσης σε αφθονία ευδοκιμούσαν οι συκιές. Τα σύκα που παράγονταν πουλιούνταν σε τελάρα στην οδό Κλεισθένους (αποτελούσε κύριο δρόμο και οδηγούσε στην Πεντέλη). Ακόμη και το κόκκινο αργιλώδες χώμα των Πευκακίων χρησιμοποιούταν στην κατασκευή σταμνών, κανατιών και γλαστρών το 1950 -1970.

v       Τις δεκαετίες του 60 και 70  τα σπίτια δεν είχαν ρεύμα. Η ηλεκτροδότηση άρχισε το 1958 με χρήματα των κατοίκων και καλύφθηκαν οι δρόμοι Πρεβέζης, Θεσσαλονίκης, Θερισού και Χρυσοστόμου Σμύρνης.

v       Η πρώτη παροχή νερού σε κατοικία πραγματοποιήθηκε το 70 (Αγάθωνος & Μακαρίου). Έως τότε η ύδρευση γινόταν από πηγάδια της περιοχής και το νερό μεταφέρονταν στα σπίτια με φορτηγά έναντι αμοιβής. Επίσης μετέφεραν νερό από την Πεντέλη. Επί δημαρχίας Λεονάρδου Χατζηανδρέου άρχισε και ολοκληρώθηκε το δίκτυο ύδρευσης από το Δήμο, το οποίο αργότερα παραχωρήθηκε στην ΕΥΔΑΠ.

v       Στις αρχές της δεκαετίας του 70 στα Πευκάκια κατοικούσαν 500-600 κάτοικοι, στις αρχές του 80 ξεπερνούσαν τους 1000 και σήμερα ξεπερνούν τις 10 – 12.000 άτομα.

v       Στις 20 Σεπτεμβρίου 1951 ιδρύεται ο πρώτος σύλλογος της περιοχής με την ονομασία «Εξωραϊστικός Σύλλογος Παραδείσου Αγίας Παρασκευής» με πρόεδρο το Βασίλη Μπουτσικάρη, για τα Πευκάκια και τον Παράδεισο.

v       Το 1975 ιδρύεται σύλλογος για τα Πευκάκια με την ονομασία: «Αναπτυξιακός – Εξωραϊστικός & Εκπολιτιστικός Όμιλος Πευκακίων-Παραδείσου» με πρώτο πρόεδρο το Μιχάλη Μιχαηλίδη. Ο σύλλογος λειτούργησε ως τη δεκαετία του 1980. Στο ενδιάμεσο της πορείας του υπήρξε διάσπαση με την αποχώρηση μελών καθώς και του προέδρου κ. Μιχαηλίδη.

v       Ο «Εξωραϊστικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Πευκακίων  <Η Αναγέννηση>» ιδρύεται στις 3 Δεκεμβρίου 1977. Χρέη προέδρου εκτελούσε ο Κων/νος Τρυφωνόπουλος έως τις 14 Μαρτίου 1978 οπότε εκλέγεται το πρώτο ΔΣ με πρόεδρο τον κ. Μιχαηλίδη.

θεμελίωση Αγ. Αναργύρων

v       Την άνοιξη του 1979 εν μια νυκτί και με πρόχειρα υλικά χτίζεται το Ναΰδριο των Αγίων Αναργύρων και το επόμενο πρωί οι πρωτεργάτες βρίσκονται στο Αστυνομικό τμήμα μετά από μήνυση του φερόμενου ως ιδιοκτήτη του οικοπέδου. Ο ναός πρωτολειτούργησε το Πάσχα του 1979 από τον αείμνηστο πρωτοπρεσβύτερο  π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο. Η ανέγερση όμως νέου Ναού δεν ήταν δυνατή, λόγω μη ύπαρξης τίτλων ιδιοκτησίας του οικοπέδου, παρά τη θετική απόφαση του ΔΣ του Δήμου Παιανίας (στον οποίο ανήκε διοικητικά η περιοχή των Πευκακίων). Στις 17/7/2006 τοποθετείται επίσημα ο θεμέλιος λίθος για την ανέγερση του νέου Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων από τον Μητροπολίτη Αχελώου Ευθύμιο Στύλιο με την άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

v       Με το Προεδρικό Διάταγμα Αρ. Γ. 310/71, στις 12/1/1978 που υπογράφει ο Υπουργός  Μεταφορών Νικόλαος Ζαρντινίδης η έκταση που ανήκε στο Δήμο Παιανίας, στη θέση που βρισκόταν παλιότερα το Λατομείο Γκικάκη και μετά ο σκουπιδότοπος των Δήμων Χαλανδρίου και Παιανίας, εγκρίνεται για την ανέγερση του 9ου Δημοτικού σχολείου. Μετά από αγώνες γίνεται η μεταγραφή του οικοπέδου στον ΟΣΚ και χτίζεται το σχολείο.

v       Ως το 1979 τα Πευκάκια ανήκαν διοικητικά στο Δήμο Παιανίας. Με Προεδρικό Διάταγμα στις 30/1/1979 γίνεται η προσάρτηση στο Δήμο Αγίας Παρασκευής. Στο Π.Δ. που υπογράφει ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Γ. Σουφλιάς ορίζεται: «Η περιοχή Πευκακίων του Δήμου Παιανίας της Επαρχίας και του Νομού Αττικής η περικλειομένη από την λεωφόρον Μεσογείων, την οδόν Κλεισθένους, την σιδηροδρομικήν γραμμήν του Λαυρεωτικού προς Χαλάνδρι (εκεί όπου σήμερα διέρχεται η Αττική οδός), την οδόν Αγίου Δημητρίου Ναυπακτίας, τμήμα της οδού Αλαμάνας, την οδόν Τσακάλωφ και την οδόν Αγελάου, μέχρι συναντήσεως αυτής με την λεωφόρον Μεσογείων, προσαρτάται εις την συνοδευομένη αυτή περιφέρειαν του Δήμου Αγίας Παρασκευής εν τη αυτή Επαρχία και τω αυτώ Νομώ».

v       Στις 7 Ιουνίου 2005 στο 9ο Δημοτικό σχολείο ο Νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός υπογράφει την Πράξη Εφαρμογής της Πολεοδομικής Μελέτης Πευκακίων. Η Πράξη Εφαρμογής περιελάμβανε περίπου 1600 ιδιοκτησίες σε μια έκταση 850 στρεμμάτων. Η Συνοικία πλέον αλλάζει πρόσωπο και αποκτά μεγάλες προοπτικές.

exofylo-vivliou-fev2011

Σημ: Οι πληροφορίες αυτές αντλήθηκαν από το βιβλίο «Αναπολώντας τα Πευκάκια του χτες …» του Γιώργου Γεωργίου, πρ. προέδρου του Εξωραϊστικού Συλλόγου Πευκακίων «Η Αναγέννηση».

Παλιές αναμνήσεις -αναδρομή στην Αγία Παρασκευή με το μάτι του Παναγιώτη Δάβαρη – aparaskevi-images, 2/9/2017

Η Αγία Παρασκευή είναι Δήμος στην περιφέρεια του Βόρειου Τομέα της Αθήνας… Στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα του Δήμου Φλύας… Στις αρχές του 19ου αιώνα η περιοχή ανήκε στον Τούρκο Χαλήλ Μπέη, που την πούλησε στον κόμη Αντώνιο Μπότσαρη… Εκείνος στις 13.11.1850 πούλησε με τη σειρά του ένα μεγάλο μέρος της σε εννιά κατοίκους του Χαλανδρίου… Στην αρχή είχε τέσσερα χάνια, των Μάρκου, Μπέλμπα, Βλάχου, και Σέρτη για την εξυπηρέτηση όσων πήγαιναν ή μετέφεραν προϊόντα από τα Μεσόγεια στην Αθήνα και αντίστροφα… Το πρώτο σπίτι που χτίστηκε ήταν – του εκ Χαλανδρίου ορμώμενου παππού μου – Παναγιώτη Δάβαρη το 1894…

Η περιοχή αναπτύσσεται κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα ως χωριό της Μεσογαίας… Στο προάστιο υπάρχουν λίγα σπίτια, κυρίως παραθεριστικές επαύλεις και αγροκτήματα με αμπέλια… Η δημιουργία του οικισμού χρονολογείται περί το 1929, οπότε και η Αγία Παρασκευή αποσπάσθηκε από τον δήμο Αθηναίων… Από το 1948 η περιοχή παύει να αποτελεί παραθεριστικό θέρετρο και γίνεται συνοικία με μόνιμους κατοίκους…

Οικιστικό κέντρο της αποτελεί πλέον η Κεντρική Πλατεία με την ομώνυμη εκκλησία, ενώ κεντρικός οδικός άξονας της, είναι η οδός Αγίου Ιωάννου… Από το 1962 αρχίζει η ασφαλτόστρωση των πρώτων δρόμων, καθώς και η διαπλάτυνση της Λεωφόρου Μεσογείων… Την ίδια εποχή παραχωρούνται 1000 περίπου στρέμματα για την ανέγερση του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και του Αμερικανικού Κολλεγίου…

Τότε παραχωρείται κι ο χώρος για την ανέγερση της Γαλλικής Σχολής και των εγκαταστάσεων του Υπουργείου Γεωργίας… Τη περίοδο της δικτατορίας χτίζεται επί της Λεωφόρου Μεσογείων το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ…

Η γραμμή 3 του Μετρό αρχικά είχε σχεδιαστεί να κινείται κατά μήκος της Μεσογείων από τον Παπάγο (στάση Εθνική Άμυνα), χωρίς να εκτρέπεται από τη Λεωφόρο προς το Χαλάνδρι. Το Δημοτικό Συμβούλιο όμως της Αγίας Παρασκευής – στα πλαίσια μιας ακόμη εγκληματικής απόφασης του – έκρινε πως η περιοχή είχε ήδη αρκετά επιβαρυνθεί λόγω της διχοτόμησής της από τη Λ. Μεσογείων και της θέσης της στην είσοδο του λεκανοπεδίου και ότι το Μετρό επί της Λεωφόρου θα δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα συμφόρησης σε μια τόσο κορεσμένη περιοχή… Συνεπώς αποφασίστηκε η εκτροπή της γραμμής 3 του Μετρό από το Νομισματοκοπείο προς το Χαλάνδρι και το Γέρακα, επί των Λεωφόρων Δουκίσσης Πλακεντίας και Αττικής Οδού… Δυστυχώς ο τόπος γέννησης μου – διαχρονικά – έχει Δημοτικούς Άρχοντες πολύ μακράν από τα πρόσφατα κορυφαία διαμετρήματα του εκσυχρονιστή Ανδρέα Παχατουρίδη – Περιστερίου και του προσιτού και δραστήριου Διονύση Χατζηδάκη – Π.Φαλήρου… και το κυριότερο δεν βλέπω καμιά διάθεση εκ μέρους τους… και για κανένα εξάμηνο φροντιστήριο δίπλα στους πετυχημένους… Τι να πω; Είμαστε άτυχοι

Υποναύαρχος ε.α. Π. Δάβαρης

Αγ. Παρασκευή Σταδιοδρόμησε στο ΠΝ

Επίτιμος Διοικητής Υποβρυχίων.

ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://www.aparaskevi-images.gr/2017/09/02/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1/

Μια ματιά στο παρελθόν του Κοντοπεύκου … αποκαλύπτει έγγραφα ενός συλλόγου – Λένα Μαρκή, aparaskevi – images, 14/42018

Κάθε πόλη έχει μια αρχή χαμένη κάπου στο παρελθόν, έχει μια ιστορία που σιγά-σιγά χάνεται αφημένη στα γρανάζια του χρόνου. Στην προσπάθειά μας να καταλάβουμε αν τελικά η Αγία Παρασκευή μας είναι μια ανούσια σύγχρονη πόλη ή κάτι περισσότερο, σκοντάφτουμε πάνω σε ένα πλούσιο σε ιστορία παρελθόν. Ένα παρελθόν που ίσως γνωρίζουν οι γηγενείς κάτοικοι, όμως αγνοούν παντελώς όσοι εγκαταστάθηκαν σε αυτή τα νεότερα χρόνια.

Σκαλίζοντας το παρελθόν, στραμμένοι στην βόρεια της Λ. Μεσογείων πλευρά και στην περιοχή του Κοντοπεύκου, το aparaskevi-images.gr έκανε μια ακόμη ανακάλυψη φέρνοντας στο φως έναν τοπικό σύλλογο προϋπάρχοντα του νυν «Περιβαλλοντικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κοντοπεύκου-Παραδείσου-Πευκακίων».

Με συνολική δράση 30 ετών ο «ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ – ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΝΤΟΠΕΥΚΟΥ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ» αγωνιζόνταν για τα προβλήματα της συνοικίας. Αν και η δράση του είχε ξεκινήσει νωρίτερα, επίσημο έτος ίδρυσής του υπήρξε το 1979.

Μία ενδεικτική σύσταση του Διοικητικού του Συμβουλίου αναφορικά με το προεδρείο και τα μέλη του είναι η εξής:

Πρόεδρος: Διονύσιος Τσιμογιάννης

Γραμματέας: Νικόλαος Γαλλαίος (1977-1980)

Μέλη: Τάγκας Παναγιώτης, Σπύρδας Αριστείδης, Δημάκος Κωνσταντίνος και Τίκλος Εμμανουήλ

Σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου σκοπός του υπήρξε η σύνδεση των μελών προς ηθική και υλική υποστήριξη ιδιαίτερα των απόρων, η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη και ο εξωραϊσμός της συνοικίας. Έτσι λοιπόν κατήρτισαν ένα πρόγραμμα δράσης με στόχο να καταστήσει γνωστά τα προβλήματα της συνοικίας και να δώσει την ευκαιρία στα μέλη του να εντοπίσουν και άλλα. Τα ήδη γνωστά προβλήματα χωρίστηκαν σε τέσσερις κατηγορίες Α) Δίκτυα υποδομής, Β) Δημόσιες συγκοινωνίες, Γ) Κοινωνικές εξυπηρετήσεις και Δ) Πολεοδομικά.

Το πρόγραμμα αυτό κοινοποιήθηκε από το Δ.Σ. του Συλλόγου στον τότε Δήμαρχο, αείμνηστο Σωτήριο Κατσάρα.

Διαβάζοντας το κείμενο του συλλόγου μεταφερόμαστε σε μια άλλη εποχή και φανταζόμαστε μια διαφορετική εικόνα του Κοντοπεύκου. Αρκετά από τα θέματα που είχε θέσει τότε ο σύλλογος έχουν διευθετηθεί, υπάρχουν όμως και κάποια που εξακολουθούν να υφίστανται. Από το 1979 φτάσαμε στο 2018 να κατασκευάζονται ακόμα αγωγοί ομβρίων, η Χίου εξακολουθεί, παρά το μεγάλο έργο ανάπλασης, να παρουσιάζει προβλήματα με κατακράτηση νερών, αν και κατασκευάστηκε αθλητικό γυμναστήριο και παράρτημα της Βιβλιοθήκης δεν μπορούμε να πούμε ποτέ ότι είναι αρκετά. Εξάλλου ποτέ δεν σταματά η εξέλιξη και η αναβάθμιση της καθημερινότητας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Το τετρασέλιδο έγγραφο που προέκυψε το δημοσιεύει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα το aparaskevi-images.gr.

Εμείς θα συνεχίσουμε το ψάξιμο στα σεντούκια της πόλης και θα σας κάνουμε κοινωνούς στις όποιες ανακαλύψεις μας.

Ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://www.aparaskevi-images.gr/2018/04/14/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%b8%cf%8c%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%b5%cf%8d%ce%ba%ce%bf/

Αναζητώντας το παρελθόν της Αγίας Παρασκευής μέσα από φωτογραφικά ντοκουμέντα – aparaskevi-images, 14/4/2020

Η κάθε φωτογραφία λειτουργεί ως δίαυλος μιας ιστορικής μνήμης, ως οπτική μαρτυρία της τοπικής κληρονομιάς, μαρτυρία τοπίων που έχουν αλλάξει ή αλλοτριωθεί. Μοιάζει να αποτελεί το μόνο μέσο για να βρεθούν ξανά τα ίχνη ενός χαμένου παρελθόντος, ένα μοναδικό παράθυρο σε έναν προγενέστερο κόσμο.

Το «images» (=εικόνες) συνεχίζοντας την προσπάθειά του να γεφυρώσει το χρόνο που πέρασε πάνω από την πόλη, συνέθεσε ένα ακόμη βίντεο.

Μέσα από αυτό ο θεατής ξεναγείται στην ιστορία της Αγίας Παρασκευής και την πολιτιστική κληρονομιά της. Παρακολουθεί φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποκαλύπτουν την καθημερινότητα και συνθέτουν το παζλ της πόλης. Ο φωτογραφικός φακός μια άλλης εποχής «ζουμάρει» πάνω στους πρωταγωνιστές, είτε αυτοί αποτελούν θεσμικά πρόσωπα, είτε απλούς αγρότες.

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συνδημότες μας που μας εμπιστεύθηκαν ανεπιφύλακτα το φωτογραφικό υλικό και δεν είναι λίγοι.

Είναι σαφές ότι η ιστορία της Αγίας Παρασκευής είναι πλουσιότατη και δεν περιορίζεται μόνο σε ένα ολιγόλεπτο βίντεο. Γι’ αυτό το aparaskevi-images.gr κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να ανασκαλέψει μνήμες του παρελθόντος. Δημιούργησε την ενότητα «ΑΓΙΟΠΑΡΑΣΚΕΥΙΩΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ», όπου συγκεντρώνεται ότι υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο) ανακαλύπτουμε, και έκανε μια λεπτομερή αναδρομή στους δημάρχους που υπηρέτησαν την πόλη μετά την Μεταπολίτευση.

Η προσπάθεια συνεχίζεται …

https://www.youtube.com/watch?v=vOSd4puVIoU&feature=emb_logo

Ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://www.aparaskevi-images.gr/2020/04/14/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b6%ce%b7%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%b8%cf%8c%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81/

Ιστορική αναδρομή στην Αγία Παρασκευή – aparaskevi ImagesTV, 26/12/2013

Θελήσαμε να κάνουμε μια βόλτα στο παρελθόν της όμορφης πόλης μας, σε εποχές που δεν έμοιαζε σε τίποτα με την σημερινή Αγία Παρασκευή.
Περπατήσαμε νοερά και με τη βοήθεια φωτογραφιών στα πρώτα κτίσματα – σπίτια, στα χωράφια, στην πρώτη λαϊκή αγορά στην πλατεία Αγ. Παρασκευής, στο πρώτο καφενείο, είδαμε το πρώτο ταξί και τα πρώτα λεωφορεία που εξυπηρετούσαν τους κατοίκους του τότε χωριού, συναντήσαμε συνδημότες μας στην παιδική τους ηλικία, τους μαθητές και τους δασκάλους σχολείων, είδαμε προβατάκια στον Τσακό, το Ξενοδοχείο “Σμαρτ” & τον κινηματογράφο “Αμαρυλλίς” και τους Ιερούς Ναούς της Αγίας Παρασκευής και του προφήτη Ηλία στις πρώτες μέρες τους.
Με τη βοήθεια πάνω από 150 φωτογραφιών, τις οποίες παρουσιάζουμε και σε σας τους αγαπητούς συνδημότες μας με αυτό το video, αποτίσαμε έναν μικρό φόρο τιμής σε μια πόλη που υποδέχθηκε τον στρατηγό και πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Σάρλ Ντε Γκωλ και τον Μίκη Θεοδωράκη έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικοσυνθέτες.
Να ευχαριστήσουμε θερμά, για την ευγενική προσφορά φωτογραφιών, τον κ. Δημήτρη Μωραΐτη και τον εγγονό του Θανάση Φράγγου (ο οποίος απεικονίζεται σε αρκετές από τις φωτογραφίες) τον κ. Έντι Φράγγο.
Σε μια δύσκολη εποχή όπου τα ήθη και τα έθιμα τείνουν να παραγκωνιστούν, οφείλουμε να γυρνάμε στις ρίζες μας, να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε στα παιδιά μας εποχές αγνές και ανθρώπινες, όπου όλοι ήταν γνωστοί μεταξύ τους και βοηθούσαν ο ένας τον άλλο.

(Η μουσική επένδυση είναι από το soundtrack της ταινίας Pearl Harbor. Ανοίξτε την ένταση και απολαύστε το ταξίδι στο παρελθόν).

https://www.youtube.com/watch?time_continue=218&v=lxKXj9V6bbs&feature=emb_logo

Ανασύρθει στις 27/5/2020 από https://www.aparaskevi-images.gr/2013/12/26/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85/